آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٣٩ - درس صد و هفتم بررسى و پاسخ ديگر دليلتراشيهاى«اشعرى»

على (ع) بوده است،[١] حال آنكه امام (ع) نفس پيامبر (ص) و نمونه كامل اسلام به شمار مى‌آمده است و جز منافق نادان و احمق با وى دشمن نبوده است كه چنين كسى، دشمن پيامبر (ص) و اسلام است. زيرا پيامبر (ص) خود گفته است: «كسى كه گمان مى‌كند به من ايمان آورده و على (ع) را دشمن مى‌دارد، او دروغگوست و به على (ع) فرمود: «آنكه دشمن توست، دشمن من است» و نيز گفته او است: «ترا دوست ندارد جز مؤمن و دشمن ندارد جز منافق». صحابه پيامبر (ص) در روزگار ايشان، منافقان را به دشمنى با على (ع) مى‌شناختند. «انس بن مالك» از پيامبر (ص) روايت كرده است: «فرزندان خود را به دوست داشتن على (ع) آزمايش كنيد». «احمد بن حنبل» مى‌گويد: «حديثى كه هيچ اشتباهى در آن نيست، گفته پيامبر (ص)، به على (ع) است: كه ترا دوست ندارد، مگر مؤمن و ترا دشمن ندارد، مگر منافق» و به گفته خداى متعال: إِنَّ الْمُنافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ[٢] «احمد» مى‌گويد: «آن‌كس كه نسبت به على كينه داشته باشد، جايگاه او در ژرفاى دوزخ است».[٣] با اين ويژگى «قيس بن ابى حازم» مى‌گويد: «از وقتى شنيدم كه على (ع) بر منبر كوفه مى‌گويد: «به سوى باقيمانده احزاب (اهل نهروان) حركت كنيد» دشمنى او در دل من جاى گرفت». «قاضى عبد الجبار» مى‌گويد: «كسى كه قلب او جايگاه دشمنى امير المؤمنين (ع) باشد، كمترين ويژگى او اين است كه سخن او شايسته اعتماد نيست. «به همين دليل بزرگان پيشين كوفه از نقل روايت او پرهيز داشتند، زيرا روايت از منافقى كه جايگاه او در ژرفاى دوزخ است، شايسته نيست، همان گونه كه «احمد بن حنبل» گفته است، بزرگان اهل تحقيق براى رعايت سخن پيامبر (ص) درباره اين گونه نادانهاى احمق، پيرامون او و روايات او، سخن بسيار گفته‌اند و آنان‌

[١] صحيح بخارى، ج ١، باب ١٦، ص ١٤٥ و باب ٢٦، ص ١٥٠ از مواقيت.

[٢] نساء، ١٤٥.

[٣] شرح الاصول الخمسة، قاضى عبد الجبار، ص ٢٦٩- اسد الغابة، ابن اثير، ج ٤، ص ٢١١- ميزان الاعتدال، ذهبى، ج ٣، ص ٣٩٣.