آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٦٠ - درس صد و بيست و سوم آيات متشابه سورههاى برائت، يونس و هود

٩٢- آيه ٥، سوره يونس: يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ‌.- خدا آيات خود را براى اهل علم و معرفت مفصّل بيان خواهد كرد». لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ‌.- آيتهايى است براى گروهى كه اهل تقوا هستند».

آياتى ديگر از اين گونه در قرآن آمده است و توضيح و توجيه آنها همان است كه درباره آيه ٢ سوره بقره (هدى للمتقين) گفته شد و چكيده آن اينكه اين گروه كسانى هستند كه بيشترين بهره را از اين آيات مى‌برند.

٩٣- آيه ١١، سوره يونس: فَنَذَرُ الَّذِينَ لا يَرْجُونَ لِقاءَنا فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ‌.- آنان را كه به ديدار ما اميد ندارند، ترك مى‌كنيم كه در طغيان خود سرگردان باشند».

آيه پيرامون خوارى و عقوبت سريع، در برابر سركشى و دشمنى آشكار با حق است.

٩٤- آيه ١٢، سوره يونس: كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌.- اين چنين براى اسراف‌كنندگان، آنچه را انجام مى‌دادند، در نظرشان زيبا نمود». وَ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ ما كانُوا يَعْمَلُونَ‌[١]- و شيطان آنچه را انجام مى‌دادند، در نظرشان زيبا نمود». خود آنان هستند كه پس از بيان هدايت، كردار خود را براى خود آراستند. و در نظر خود زيبا جلوه‌گر ساختند.

شيطان نيز كارهاى آنان را بياراست و زيبا نشان داد و آنان را فريب داد.[٢] كه خداوند، حال هيچ قومى را دگرگون نخواهد كرد تا زمانى كه خود آن قوم، حالشان را تغيير دهند (و از نيكى به بدى شتابند)»، إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ‌.[٣] ٩٥- آيه ١٩، سوره يونس: وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ فِيما فِيهِ يَخْتَلِفُونَ‌.- و اگر كلمه‌اى كه در ازل (از حق سبقت يافته كه كافران براى آزمايش مهلت يابند) نبود، البته اختلافاتشان خاتمه يافته و حكم به هلاكت كافران داده مى‌شد».

آيه بدين معنى است كه اگر علم خداى متعال نبود- به اينكه مصلحت تكليف ايجاب مى‌كند، به آدميان مهلت داده شود و در مقابل اختيارى كه مكلفين دارند، زمينه عملى براى آنان فراهم باشد تا مورد آزمايش و امتحان قرار گيرند- با

[١] انعام، ٤٣.

[٢] اين مطلب اقتباس شده از قول خداى تعالى: إِنَّ الَّذِينَ ارْتَدُّوا ... تا آخر آيه( سوره محمد، ٢٥)

[٣] رعد، ١١.