آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ٣٢٨ - درس صد و بيست و يكم آيات متشابه سورههاى انعام و اعراف

پيامبر بگو: علم آن تنها نزد پروردگار من است. جز او كسى، وقت آن را آشكار نمى‌كند. شدايد آن بر اهل آسمانها و زمين سنگين است. جز به گونه‌اى ناگهانى بر شما نيايد. از تو مى‌پرسند، گويى كه تو از آن آگاهى. بگو كه علم آن تنها نزد خداست، ولى بيشتر مردم اين را نمى‌دانند. بگو: من مالك نفعى و ضررى براى خود نيستم، جز آنچه خدا بخواهد (كه مصلحت هر انسان كدام است) و اگر غيب مى‌دانستم، از خوبى‌ها بهره فراوان مى‌گرفتم و هيچ بدى و سختى به من نمى‌رسيد. من نيستم مگر رسول بيم‌دهنده و مژده‌دهنده گروهى كه ايمان آورند: قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ رَبِّي لا يُجَلِّيها لِوَقْتِها إِلَّا هُوَ ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً يَسْئَلُونَكَ كَأَنَّكَ حَفِيٌّ عَنْها قُلْ إِنَّما عِلْمُها عِنْدَ اللَّهِ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ. قُلْ لا أَمْلِكُ لِنَفْسِي نَفْعاً وَ لا ضَرًّا إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ‌.[١]

[١] اعراف، ١٨٨، ١٨٧.