آموزش علوم قرآن ط سازمان تبليغات - معرفت، محمد هادى - الصفحة ١٥٢ - درس صد و هشتم جهت و مكان

مهربانست).

٣٤- تَنْزِيلٌ مِنْ حَكِيمٍ حَمِيدٍ.[١] (اين قرآن) فرستاده خداى مقتدر حكيم ستوده صفات است.) ٣٥- إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ.[٢] (ما قرآن را در شب قدر فرستاديم.) ٣٦- إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ.[٣] (ما قرآن را در شب مبارك (قدر) فرستاديم).

٣٧- سُورَةٌ أَنْزَلْناها وَ فَرَضْناها وَ أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ بَيِّناتٍ.[٤] (اين سوره را فرستاديم و (احكامش را) فريضه بندگان كرديم و در آن آيات روشن نازل ساختيم).

٣٨- وَ ما نَتَنَزَّلُ إِلَّا بِأَمْرِ رَبِّكَ‌.[٥] (ما رسولان و فرشتگان خدا جز به امر خداى تو هرگز از عالم بالا نازل نخواهيم شد.) ٣٩- نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ عَلى‌ قَلْبِكَ.[٦] (قرآن را جبرئيل روح الأمين (فرشته بزرگ خدا) بر قلب تو نازل كرده است).

٤٠- قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِ‌.[٧] (تو (اى رسول ما به كافران) بگو كه اين آيات را روح القدس از جانب پروردگار به حقيقت و راستى نازل كرد.[٨]) وى در پى اين آيات، احاديثى را نقل كرده است كه نمايانگر فروآمدن خدا از عرش خويش است:

٤١- حديث نزول خداوند به آسمان دنيا، كه پيشتر بازگو شد.

٤٢- حديث فرودآمدن خداوند در نيمه‌شب ماه شعبان كه او در آن شب، همگان را به جز مشرك و دشمن دين مى‌آمرزد.

[١] فصّلت، ٤٢.

[٢] قدر، ١.

[٣] دخان، ٣.

[٤] نور، ١.

[٥] مريم، ٦٤.

[٦] شعراء، ١٩٣- ١٩٤.

[٧] نحل، ١٠٢.

[٨] الردّ على الجهمية، عثمان بن سعيد الدارمى، ص ٢٦.