من يمينك اليم ظهر كما النار في منار و من وجودك الجود ظهر كما الماء من الغمام فالمعنى المحبوس في يمين يم و في منار نار و في وجود جود، و في غمام ماء. و أما المعنى المقبول فظاهر، كذا في جامع الصنائع‌ [٢].

الإبردة:

[في الانكليزية]Frigidity

[في الفرنسية]Frigidite

بكسر الهمزة و سكون الموحدة و كسر الراء المهملة هي فتور في الجماع من غلبة الرطوبة و البرودة، و الهمزة زائدة كذا في بحر الجواهر.

آبروي:

[في الانكليزية]Illumination ،Inspiration

[في الفرنسية]Illumination ،inspiration

و معناها ماء الوجه، و هو عند السالكين الإلهام الغيبي الذي يرد على قلب السالك‌ [٣].

- البصير و اين هفتم ابدال خضر است وظيفه ايشان مدد خلائق است همه عارف بمعارف و اسرار إلهي كه در كواكب سبعه است اللّه تعالى در ايشان همه تاثير داده است. و دو ابدال از هفت مذكور يعني عبد القاهر و عبد القادر در هر ولايتي و يا بر هر قومي كه قهر نازل شود نامزد ميشوند و سبب مقهوري آن قوم ولايت اقدام ايشان باشد و چون يكى ازينها بميرد يكى را از عالم ناسوت كه صوفي باشد به جايش نصب كنند و به نام آن ميرنده بخوانند اي محبوب سيصد و پنجاه و هفت ديگراند از ابدال و همه در كوه ساكن و خوراك ايشان برگ سلم و ديگر درختان است و ملخ بيابان و با كمال معرفت مقيداند سيري و طيري ندارند و سيصد ازين بر قلب آدم‌اند قال رسول اللّه صلى اللّه عليه و سلم «انّ اللّه خلق ثلاثمائة نفس قلوبهم على قلب آدم، و له أربعون قلوبهم على قلب موسى، و له سبعة قلوبهم على قلب إبراهيم، و له خمسة قلوبهم على قلب جبرئيل، و له ثلاثة قلوبهم على قلب ميكائيل، و له واحد قلبه على قلب محمد» عليه و عليهم الصلاة و السلام چون اين بميرد از سه تن يكى را به جايش رسانند و چون از سه يكى بميرد از پنج يكى را به جايش رسانند و چون از پنج يكى بميرد از هفت يكى را به جايش رسانند و چون از هفت يكى بميرد از چهل يكى را به جايش رسانند و چون از چهل يكى ميرد از سيصد يكى را به جايش رسانند و چون از سيصد يكى ميرد يكى از زهاد كه صوفي سيرت باشد به جايش رسانند و اين جمله بدلاء بترتيب مذكور فيض از قطب ابدال ميگيرند كه دل او بر دل اسرافيل است اي محبوب بدلاء و چهار صد و چهاراند سيصد و شصت و چهار را ذكر كرديم و چهل ديگراند كما قال عليه الصلاة و السلام «بدلاء أمتي أربعون رجلا اثنا عشر بالشام و ثمان و عشرون بالعراق». و در لطائف اشرفي گويد حضرت رسالت‌پناه صلى اللّه عليه و سلم عالم را دو قسم كرده نصف شرقي و نصف غربي و از عراق نصف شرقي خواسته چنانچه خراسان و هندوستان و تركستان و سائر بلاد شرقي در عراق داخل‌اند و از شام نصف غربي خواسته چون شام و بلاد مصر و سائر بلاد غربي پس فيض اين چهل تن مذكور بر تمام عالم ناشي است و اكثر اين چهل تن بدلاء را چهل ابرار خوانند.

[١] نزد سالكان حجابى را گويند كه مانع وصول باشد.

[٢] نزد بلغا آنست كه شاعر لفظ مشترك را در ربط بر نمطى آرد كه از تركيب يك معني محبوس و دوم مقبول مفهوم شود مثاله.

شعر. از يمينت يم پديد آمد چو نار اندر منار. و ز وجودت جود پيدا گشت چون ماء از غمام. معنى محبوس در يمين يم و در منار نار و در وجود جود و از غمام ماء و معني مقبول ظاهر است.

[٣] نزد سالكان إلهام غيبي را گويند كه بر دل سالك وارد شود.