شرح تجريد الاعتقاد - الشعراني، ابو الحسن - الصفحة ٤١٥ - الثانى فى صفاته

و در مقابل اهل بهشت درباره دوزخيان فرمود وجوه يومئذ باسرة تظن ان يفعل بها فاقره يعنى اينان دژم روى اندوهگين‌اند و نگران آنكه عذابى كمرشكن در رسد.

و تعليق الرّؤية باستقرار المتحرّك لا يدلّ على الإمكان‌

اشاعره گفتند خداى تعالى ديدن خود را معلق بر آن فرمود كه متحرك ساكن شود يعنى اگر اين كوه در جاى خود استوار ماند مرا خواهى ديد و بر فرض آنكه كوه متحرك شود در جائى قرار گرفتن او پس از حركت محال نيست و كارى كه معلق بر ممكن شود ممكن است.

در جواب آنها گفتند خداى تعالى ديدن خود را معلق بر محال كرد چون كوه در حال حركت ساكن و مستقر نيست، فرمود اگر اين كوه حركت نكرد مرا خواهى ديد چنانكه ما گوئيم اگر پشت گوشت را ببينى مرا خواهى ديد.

بارى از تعصب و مغالطه انسان بايد عجب داشت كه آياتى را خداوند براى محال بودن رويت خود آورده است همان را دليل رؤيت گيرند و كان الانسان اكثر شي‌ء جدلا و بامثال آيه لا تدركه الابصار و هو يدرك الابصار توجه نكردند و الا آن را هم دليل ديدن قرار ميدادند. شيخ نظامى گنجوى در محزن الاسرار گويد.