شرح تجريد الاعتقاد - الشعراني، ابو الحسن - الصفحة ٥١٦ - ادله امامت على عليه السلام پس از پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم

ديگران خلاف است.

و للنّصّ الجلىّ في قوله عليه السّلام سلّموا عليه بامرة المؤمنين و أنت الخليفة بعدى.

دليل ديگر نص جلى است يعنى سخن آشكار و روشن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در تعيين آن حضرت براى خلافت خود و در اين باب سخن بسيار است و روايات بيشمار و كتب در امامت بحدى كه در حصر نميآيد و از جمله بچند حديث اشاره فرمود نمونه را و هر كس تفصيل خواهد بكتب خاصه رجوع كند.

يكى قول پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه سلموا على على بامرة المؤمنين و ديگر آنكه فرمود انت الخليفة بعدى يعنى توئى جانشين من.

شيخ مفيد در ارشاد در ضمن حديث غدير نقل كرده است كه خيمه برپا كردند و مسلمانان را فرمود با على بيعت كردند و سلام بعنوان امير المؤمنين دادند.

و لقوله تعالى‌إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ‌ الآية و إنّما اجتمعت الأوصاف في علىّ.

آيه‌ايست كه دلالت بر ولايت على عليه السّلام ميكند يعنى ولى شما خدا است و پيغمبر او و على چون كسى كه صفات مذكوره در آيه در او جمع است همان على عليه السّلام است و بس.

و صفات اين است‌الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ‌ و گفتند آنكه در حال ركوع انگشترى بسائل داد على عليه السّلام بود.

و مراد از آن همه مؤمنين نيستند چون همه ولى يكديگر نيستند بالاتفاق و البته مقصود از آن شخص خاصى است و باتفاق غير على عليه السّلام در اين وقت انگشتر نبخشيد.

و لحديث الغدير المتواتر.

حديث غدير دليل نصب امير المؤمنين عليه السّلام است بخلافت و بر ديگر احاديث و