شرح تجريد الاعتقاد - الشعراني، ابو الحسن - الصفحة ٥٤٣ - نمونه از فضائل على عليه السلام

و همه فضلا علم خويش را از او فرا گرفته‌اند نحو و معارف الهيه و فقه و غير آن از او مأخوذ است. و خود خبر داد سلونى قبل ان تفقدونى.

و لقوله تعالى‌وَ أَنْفُسَنا.

آيه مباهله است.فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ‌. باتفاق مفسران مراد از ابناء امام حسن و امام حسين عليهما السّلام است و از زنان فاطمه زهرا سلام اللّه عليها و از انفس على بن أبي طالب و چون على عليه السّلام خود پيغمبر نبود بمنزلتى بود كه او را نفس پيغمبر خواند پس افضل است.

و لكثرة سخائه على غيره.

على عليه السّلام سخى‌ترين صحابه بود زيرا كه هيچ مال نيندوخت و هر چه مى‌يافت ميداد حتى آنكه قوت خود و عيال خود را بمستحق بخشيد و سوره هل اتى در شأن او نازل گشت و با اينكه دنيا در دست او بود بيت المال را مى‌بخشيد و جاروب ميزد و در جاى آن دو ركعت نماز ميخواند.

و كان ازهد الناس بعد النّبي صلّى اللّه عليه و آله.

پس از پيغمبر زاهدترين مردم بود شارح علامه فرمايد از او متواتر است كه او سيد و رئيس ابدال بود (و ابدال در اصطلاح صوفيه عابدان از دنيا گذشته و كناره گيرند و على عليه السّلام رأس آنان بود) و رجال مردان خدايند كه راه سلوك بمردم مى‌آموختند و علوم صوفيه مبنى برد و اصل است يكى رياضات مرتب و تمرين براى شكستن صورت شهوت و هواهاى دنيوى با مراتب مختلفه آن و ديگر مقامات عارفين پس از رياضت و چنانكه علامه فرمود اصل هر دو از على عليه السّلام است و ترتيب رياضات و مقامات عارفين بتواتر منقول از آن حضرت است و در خوراك و جامه سخت‌گير بود و خوراك و جامه درشت ميخورد و ميپوشيد و هرگز از طعامى سير نخورد.

عبيد اللّه بن ابى رافع گويد روزى نزد او شدم كيسه مهر زده در پيش نهاده بود در آن پاره‌هاى نان جو خشك و كوبيده بود و از آن تناول ميكرد گفتم يا امير المؤمنين‌