روايتى از حضرت موسى عليه السّلام ثابت باشد متواتر نيست چون كتب يهود را بخت نصر بابلى تباه ساخت و جماعت آنها را متفرق كرده و اين اندازه جماعت مجتمع نماندند چنانكه وثوقى بمنقولات آنها باشد و مناط تواتر در اخبار آنها از ميان رفت. مناط تواتر كتب آن است كه جماعت بسيار شاهد الفاظ و عبارات آن كتب باشند بطورى كه اگر يكى كلمه بر آن بيفزايد يا بكاهد ديگران كه آن كتب را دارند ملتفت شوند و كسى كه تحريف خواهد از تكذيب آنها بترسد مانند كتاب شرح لمعه و مطول نزد ما و جماعت يهود پس از قتل عام بخت نصر و خرابى بيت المقدس بدين وضع نبودند و كتب مؤلفه پس از بخت نصر آن اعتبار ندارد زيرا كه بخت نصر اقلا هزار و پانصد سال بعد از حضرت موسى عليه السّلام بود.

سيم آنكه بر فرض روايت متواتر باشد بازگوئيم لفظى كه در توراة به كلمه ابد ترجمه ميكنند بمعنى مدت طولانى است نه جاويد و هميشه‌گى چنانكه در تورات است در باره بنده كه شش سال خدمت كرده است كه در سال هفتم آزادى بر وى عرضه كنند و اگر راضى بآزادى نشد گوشش را سوراخ كنند و ابدا خدمت كند[١] با آنكه خدمت ابدى معقول نيست و از جاى ديگر معلوم ميشود از پنجاه سال بيشتر خدمت نكند و سال پنجاهم باصطلاح آنها يوبيل است يعنى هفت هفته هفت‌ساله گذشته و نيز درباره گاوى كه براى قسامه قتل در شرع آنها ثابت است فرمود در دين شما سنت ابدى باشد پس از آن تعبد آن‌ها باين حكم نسخ شد و عمل نميكند.

در تورات است كه هر روز دو گوسفند قربانى كنيد يكى بامداد و ديگرى شامگاه قربان دائم باشد و اين تعبد نيز نسخ شد و چون تعبد در اين صورت‌ها دلالت بر دوام ندارد

[١]خوانندگان بدانند آنچه محقق مصنف و علامه شارح رحمها اللّه از كتب و مذاهب اهل كتاب نقل ميكنند بر خلاف منقولات كتب اخباريان صحيح و مستند بتحقيق و دقت و در غايت اعتبار است بخلاف اخباريان باعتماد روايات ضعيفه نقل كرده‌اند و ميتوان منقولات شارح و مصنف را بى‌دغدغه و بيم براى همه كس نقل كرد و حتى با خود اهل كتاب و موجب سخريه و استهزاء آنان نخواهد شد بر خلاف منقولات اهل حديث.