ه- زبان فارسى زبان تركيبى است. ما ميتوانيم با يارى پيشوندها و پسوندها از يك لفظ خواه فارسى باشد يا غيرفارسى چندين لفظ بسازيم و معانى پيشوندها و پسوندهاى ما غالبا مشخص و قياسى است.

و- فارسى‌زبانان كلمه‌هاى عربى و زبانهاى ديگر را مطابق ذوق خويش گاهى تغيير داده‌اند و گاه يك لفظ را با دوگونه تلفظ در دو معنى بكار برده‌اند. چنانكه هركدام از كلمات «اراده» و «ارادت»، «مساعده» و «مساعدت»، «اعانه» و «اعانت»، «اقامه» و «اقامت» داراى دو معنى است.

ز- علاوه‌بر تركيبات كامل، بسيارى از صفتها و فعلهاى مركب داريم از قبيل دوست داشتن، دوست گرفتن، دوستى ورزيدن، دوست شدن، دوست شناختن و مانند اينها. اين نوع تركيبات، ما را از لفظهاى بسيط بى‌نياز ميكند و در صورتيكه بخواهيم مطلب‌هاى خود را با چند لفظ محدود بيان كنيم بآسانى از عهده اين كار برمى‌آييم. مردم انگليس و آمريكا بمنظور بيان مطالب علمى و بين‌المللى و تجارى هشتصد لفظ از زبان انگليسى انتخاب كرده‌اند بقسمى كه مطلب، مربوط بهر نوع موضوعى باشد بوسيله همان هشتصد كلمه و چند اصطلاح فنى كه تعدادش از دويست نميگذرد قابل بيان است و اين زبان ابداعى با رعايت حروف اول لفظهايى كه مبين خصوصيت آنست‌hsilgnE cisaB ناميده شده است.

laicremmoc lanoitan retni cifitneics naciremA hsitirB

در هرحال اين روش در زبان فارسى عملى‌تر و آسان‌تر مينمايد و چنانكه در آخرين قسمت گفتار پيش مرقوم افتاد ما ايرانيان بايد با چراغ عرفان و ادبيات خود براهنمايى گمشدگان وادى نفاق و اختلاف بشتابيم و پيش از سقوط جهان، جهانيان را با ارشاد دينى و اخلاقى دريابيم.

ح- ادب فارسى مخصوصا شعر و عرفانيات آن لطايف لفظى و معنوى بسيار دارد كه هرملت صاحبذوقى را به خود متوجه و علاقمند ميسازد.

ط- قريب چهارده قرن است كه ايرانيان فكر كرده‌اند و انديشه‌هاى خود را در هرموضوع به فارسى يا عربى يا زبانهاى ديگر به رشته تحرير درآورده‌اند و در هرباب يا خود مبتكر و مبدع بوده‌اند يا آنكه ذوق خود را در تلطيف و حسن بيان حقايق بكار برده‌اند.

بنابراين زبان فارسى زبانى است پرمايه و ورزيده كه ميتواند هرنوع انديشه‌اى را در قالب‌