(٣٧٤)- دمشق: راجع به تاريخ مختصر دمشق پيش از اين گفتگو شد. اين شهر را در ١٥١٦ م سلطان سليم عثمانى فتح كرد و از آن زمان ترقى دمشق شروع شد. از جمله آثار اين شهر، جامع اموى و خانه حنينا (يكى از مكانهاى مقدس مسيحى) و قبر صلاح الدين ايوبى و تكيه و قصر العظم است. كتابخانه ظاهريه و همچنين مجمع علمى عربى در اين شهر معروف است.

(٣٧٥)- بيابان قدس: بيابانى است كه بطرف بيت المقدس ميرود. فلسطين، ارض مقدس است كه بنى اسرائيل در زمان موسى به فتح آن مأمور شدند و پس از موسى به راهنمايى جانشين او، يوشع، به اين سرزمين وارد گرديدند. قدس، اورشليم (شهر سالم) است. اين شهر را داود پادشاه و پيغمبر بنى اسرائيل بنا نهاده و در سال ٩٧٥ قبل از ميلاد سليمان بن داوود هيكل (معبدى) براى بنى اسرائيل در آن برپا كرد. در سال (٥٨٧ ق م)، هيكل بدست بخت النصر پادشاه بابل ويران شد و فقط حائط مبكى (ديوار گريه‌آور) از آن هيكل بجا ماند.

بيست سال قبل از ميلاد، هروديس، هيكل را از نو بنا كرد و در ٧٠ ميلادى روميان آنرا ويران ساختند. در قرن دوم، اورشليم اهميت يافت و در قرن چهارم، مسيحيان در اين شهر كنيسه هايى ساختند كه كنيسه معروف قيامت يكى از آنها است. در سال ٦٣٨ مسلمانان، بيت المقدس را فتح كردند و در اسلام، اقصى و قبة الصخره اهميتى دارد و مسجد اقصى يكى از مساجد چهار- گانه است.

در ١٠٩٩ ميلادى اورشليم بدست صليبيون افتاد و صلاح الدين ايوبى در سال ١١٨٧ آنرا از دست صليبيون بيرون آورد و عثمانيها از ١٥١٦ ميلادى بر آن تسلط داشتند. بعد از جنگ بين الملل اول، فلسطين تحت قيمومت درآمد و بعد از جنگ بين الملل دوم، استقلال آنرا برخى از كشورها شناختند.

همچنين قدس بر قسمتى از معبد اطلاق ميشود كه در پس پرده‌اى است و شمعدانى با هفت ريسمان و خوانى براى نان مقدس در آنجا گذاشته‌اند و فقط كاهنان در اين قسمت حق ورود دارند.

قدس الاقداس، قسمتى از همين مكان است كه تابوت عهد در آنجا قرار دارد و فقط رئيس احبار ميتواند به آنجا وارد شود.

(٣٧٦)- فرنگ: فرنگ در اصل همان قبيله فرانك است كه اجداد مردم فرانسه‌