شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٩٧ - خاتمة الطبع در تعليقات كتاب
على عدة رسائل (١٨ رسالة) من جناب السيد السند المعتمد السيد محمود بيگ بن ميرهمايونبيگ المعروف التبريزى الى و انا الاقل علما و عملا محمد حسين بن الاميرزا على اصغر الحسنى الحسينى شيخ الاسلام آذربايجان سلمه الله فى شهر ربيع الاول من شهور ١٢٦٢» سپس با مهر خود زير خط را مهر كرده است.
در اين اثناء معلوم شد كه دو نسخه ديگر نيز از اين رساله در كتابخانه مركزى دانشگاه موجود است:
يكى نسخهايست كه تحت شماره ٢٥٤٠ فهرست كتابخانه ثبت و خصايص آن ياد شده است (مجلد نهم، صفحه ١٣٣٦) اگر چه اين نسخه تاريخ تحرير ندارد ليكن از عبارت «منه دام ظله العالى» كه در پايان نسخه بنظر مىرسد استفاده مىشود كه در زمان حيات شارح (ره) كتابت شده است.
دوم- نسخهايست جزء مجموعه مشتمل بر هفت رساله، اين مجموعه در فهرست كتابخانه تحت شماره ٤٣٨٧ ثبت و خصايص رسائل آن نيز معرفى شده است (مجلد سيزدهم، صفحه ١٣٣٤٨- ٣٣٥١) اگر چه اين نسخه بپايه نسخه اول نمىرسد ليكن در مقابله كتاب اين نسخه نيز مورد استفاده قرار گرفت.
پس نگارنده از روى نسخه شيخ آقا رضوان الله عليه- نسخه برداشته و با هر دو نسخه دانشگاه مقابله نموده سپس براى چاپخانه خبر تهيه كرده و بچاپ آن در اينجا اقدام نمود تا اهل علم بآن منتفع شوند يا لا اقل از رنج و تعب طلب نسخه و اظهار اشتياق برؤيت آن خلاص شوند زيرا رفع رنج تطلع و تتبع از دوش اهل فضل و دانش كم نعمتى نيست و تا كسى مبتلا بآن رنج نشود اين سخن را چنانكه شايد و بايد در نيابد چنانكه گفتهاند:
|
«من لم يبت و الحب حشو فؤاده |
لم يدر كيف تفتت الاكباد» |
|
بارى چون جهت ربط آن رساله باين شرح شريف معلوم شد و روشن گرديد كه آن رساله بمنزله تكملهايست براى اين شرح و بمنزله تعليقهايست براى آن، اينك بيارى خدا بچاپ آن در اين خاتمة الطبع آغاز مىكنيم و من الله التوفيق و عليه التكلان.