شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٦٦ - ١٠١٨٩ لا تنظر إلى من قال و انظر إلى ما قال
١٠١٨٥ لا تعدن شرا ما أدركت به خيرا.
مشمار زينهار شر چيزى را كه دريافته باشى بآن خيرى را، مانند مصيبتى يا بلائى كه باعث أجر و ثواب باشد.
١٠١٨٦ لا تعدن خيرا ما أدركت به شرا.
مشمار زينهار خير چيزى را كه دريافته باشى بآن شرى را، مثل مالى را كه بظلم و ستم گرفته باشى.
١٠١٨٧ لا تتكلم بكل ما تعلم، فكفى بذلك جهلا.
سخن مكن بهر چه مىدانى پس كافيست اين بحسب جهل و نادانى، يعنى كافيست از براى جهل و نادانى كسى اين كه سخن گويد بهر چه ميداند، زيرا كه بسيارست كه گفتن بعضى چيزها متضمن مفاسد عظيم باشد، و بعضى امور نيز ميباشد كه غرابتى دارد كه هر گاه كسى نقل كند مردم تكذيب او كنند و سبب خفت و ذلت او گردد چنانكه قبل از اين مذكور شد.
١٠١٨٨ لا تمسك عن إظهار الحق اذا وجدت له أهلا.
باز مايست از ظاهر كردن حق هر گاه بيابى از براى آن اهلى.
١٠١٨٩ لا تنظر إلى من قال و انظر إلى ما قال.
نگاه مكن به آن كه گفته و نگاه كن به آن چه گفته، يعنى در قبول و رد سخن يا تحسين آن و سهل شمردن آن نگاه باصل آن سخن بايد كرد اگر حق باشد قبول بايد كرد و الا رد بايد كرد، و همچنين اگر علو رتبه داشته باشد تحسين بايد كرد والا سهل بايد شمرد، نه اين كه نگاه بگوينده آن كنى، اگر مرد بزرگى گفته باشد آنرا قبول كنى هر چند حق نباشد يا اين كه تحسين كنى هر چند رتبه نداشته باشد،