شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣١٥ - ١٠٣٦٥ لا تترك الاجتهاد فى اصلاح نفسك، فانه لا يعينك الا الجد
يعنى اگر صرف كنى در آنها برميگردى بسوى پروردگار خود بى عملى كه وسيله رستگارى تو باشد.
١٠٣٦٢ لا تفتننك دنياك بحسن العوارى، فعوارى الدنيا ترتجع و يبقى عليك ما احتقبته من المحارم.
بفتنه نيندازد ترا زينهار دنياى تو بنيكوئى عاريتها، پس عاريتهاى دنيا پس گرفته مىشود، و باقى مىماند بر تو آنچه كسب كرده باشى آنرا از حرامها.
١٠٣٦٣ لا تغرنك العاجلة بزور الملاهى، فان اللهو ينقطع و يلزمك ما اكتسبت من المآثم.
فريب ندهد زينهار ترا دنيا بزور ملاهى، پس بدرستى كه آن بريده مىشود و لازم مىماند ترا آنچه كسب كرده باشى از گناهان، «زور» بضم زاء با نقطه و سكون واو و راء بى نقطه بمعنى دروغ است، و «ملاهى» أسباب لهو و لعب يعنى بازى، و أسباب دنيا را «زور و ملاهى» فرمودهاند باعتبار اين كه در حقيقت أسباب و آلات لهو و لعب چندند و دروغاند و اصلى ندارند مانند دروغ.
١٠٣٦٤ لا تؤخر انالة المحتاج الى غد، فانك لا تدرى ما يعرض لك و له فى غد.
پس مينداز عطا كردن محتاج را بسوى فردا، پس بدرستى كه تو نمىدانى آنچه را عارض مىشود مر ترا و مر او را فردا، يعنى تو نمىدانى كه فردا چه رو مىدهد گاه باشد كه فردا ديگر آن ميسر نشود باعتبار مانعى مثل مردن يكى از آنها يا هر دو پس محروم گردى از آن اجر و ثواب.
١٠٣٦٥ لا تترك الاجتهاد فى اصلاح نفسك، فانه لا يعينك الا الجد.