شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٦٢ - ١٠٥٣٧ لا صلاح مع افساد
١٠٥٣١ لا دين مع هوى.
نيست دينى با هوائى، يعنى با هوا و هوس و متابعت آن.
١٠٥٣٢ لا محبة مع كثرة مراء.
نيست دوستيى با بسيارى جدالى، يعنى كسى كه با كسى نزاع و جدال بسيار كند محبت و دوستى او باقى نمىماند بايد كه با دوست چنين سلوك نكرد.
١٠٥٣٣ لا معروف مع من.
نيست احسانى با منت گذاشتنى، زيرا كه منت آن را باطل كند.
١٠٥٣٤ لا ايمان مع سوء ظن.
نيست ايمانى با بدگمانيى يعنى بحق تعالى يا بمردم، چنانكه مكرر شرح شد.
١٠٥٣٥ لا ضلال مع ارشاد.
نيست گمراهيى با ارشادى، يعنى كسى كه گمراهى داشته باشد ارشاد ديگران نمىتواند كرد و اين اشاره است باين كه امام و پيشواى مردم كه كار او ارشاد ايشانست بايد كه معصوم باشد و بهيچ وجه گمراهيى بر او روا نباشد چنانكه مذهب فرقه ناجيه اماميه است.
و ممكن است كه غرض تحريص مردم باشد بر متابعت مرشدى كه ارشاد كند ايشان را و نگذارد كه گمراه شوند.
١٠٥٣٦ لا هلاك مع اقتصاد.
نيست هلاكتى با ميانه رويى، يعنى در معاش يا در هر باب چنانكه مكرر مذكور شد.
١٠٥٣٧ لا صلاح مع افساد.