شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٢١ - ٩٧٤١ مع العقل يتوفر الحلم
٩٧٣٧ مع الاخلاص ترفع الأعمال.
با اخلاص بلند گردانيده مىشود أعمال، يعنى أعمال تا با اخلاص نباشد بلند گردانيده نشود بجانب حق تعالى و قبول نشود، و مراد به «اخلاص» چنانكه مكرر مذكور شد خالص گردانيدن عمل است از براى رضاى حق تعالى و آميخته نساختن آن بغرضى ديگر كه منافى آن باشد مثل ريا.
٩٧٣٨ مع الساعات تفنى الآجال.
با ساعتها فانى مىشود أجلها، مراد به «أجل» در اينجا مدت عمرست و مقصود اينست كه قدر هر ساعتى را بايد دانست و بعبث نبايد گذرانيد، زيرا هر ساعتى كه مىگذرد از عمرست و بساعتها فانى مىشود عمرها.
٩٧٣٩ مع الورع يثمر العمل.
با پرهيزگارى ميوه دهد عمل، ظاهر اينست كه مراد اين باشد كه ميوه كامل هر عملى وقتيست كه با پرهيزگارى باشد و هر عملى كه پرهيزگار كند ثواب آن زياده باشد از همان عمل كه غير پرهيزگار كند نه اين كه از غير پرهيزگار اصلا ثمره نداشته باشد و ثمره هر عملى مشروط باشد بپرهيزگارى مطلق، و ممكن است كه مراد اين باشد كه با پرهيزگارى در هر عملى ميوه دهد آن عمل و مقصود اين باشد كه هر عملى كه از روى پرهيزگارى و فرمانبردارى حق تعالى كرده شود ثمره دارد، و هر گاه از براى أغراض ديگر كرده شود ثمره ندارد.
٩٧٤٠ مع العجل يكثر الزلل.
با تعجيل كردن در كارها بسيار مىشود لغزشها.
٩٧٤١ مع العقل يتوفر الحلم.
با عقل و زيركى بسيار مىشود حلم و بردبارى.