شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٢٨ - ٩٧٨٢ منزع الكريم أبدا الى شيم آبائه
با فاسقان كه سبب تهمت او بفسق مىشود هر چند برى باشد از آن.
٩٧٧٧ مروة الرجل على قدر عقله.
مروت و آدميت مرد بر اندازه عقل اوست، هر چند عقل او كاملتر باشد مروت او بيشتر باشد.
٩٧٧٨ مزين الرجل علمه و حلمه.
زينت دهنده مرد دانش اوست و بردبارى او.
٩٧٧٩ مروة العاقل دينه، و حسبه أدبه.
مروت عاقل ديندارى اوست، و حسب او ادب اوست، يعنى مروت و آدميت عاقل اينست كه ديندار باشد و كامل باشد در آن، و حسب او يعنى مزيت او كه از جانب نفس او باشد نه باعتبار نسب او ادب اوست يعنى اين كه با ادب باشد.
٩٧٨٠ مادح الرجل بما ليس فيه مستهزئ به.
مدح كننده مرد به آن چه نبوده باشد در او تمسخر كننده است باو، يعنى در واقع تمسخر ميكند باو، يا اينكه بمنزله تمسخر باوست هر چند او قصد تمسخر نداشته باشد.
٩٧٨١ مربة المعروف أحسن من ابتدائه.
تربيت كردن احسان نيكوترست از ابتدا كردن بآن، يعنى هر گاه كسى احسانى بكسى كرده باشد تربيت كردن آن احسان بمستمر داشتن آن و تمام گردانيدن آن نيكوترست از اين كه ابتداى احسانى بديگرى بشود.
٩٧٨٢ منزع الكريم أبدا الى شيم آبائه.
شوق كريم هميشه بسوى خويهاى پدران اوست، مراد به «كريم»