شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٤٨ - ١٠٤٥١ لا عمل لغافل
نيست نادانيى مانند تبذير و اسراف كردن.
١٠٤٤٧ لا عبادة كالتفكير.
نيست عبادتى مانند تفكير يعنى فكر كردن در حقايق و معارف إلهيه و در آنچه بكشاند به آنها.
١٠٤٤٨ لا نصح كالتحذير.
نيست نصيحتى مانند تحذير يعنى ترسانيدن از معاصى و گناهان.
١٠٤٤٩ لا فقر لعاقل.
نيست درويشيى از براى هيچ عاقلى، زيرا كه هيچ مالى بعقل نمىرسد پس كسى كه عقل داشته باشد بهترين مالها را دارد پس چگونه درويش باشد.
١٠٤٥٠ لا غنى لجاهل.
نيست توانگريى از براى هيچ جاهلى، يعنى بى عقلى، بقرينه مقابله با فقره سابق، و اين باعتبار اينست كه حقيقت توانگرى بى نيازى از مردم و محتاج نبودن بايشانست و كسى را كه عقل نباشد هر چند اموال ديگر باشد بىنياز نمىگردد از ايشان بلكه با وجود اموال احتياج او بايشان بيشتر باشد پس حقيقت توانگرى نباشد از براى او.
١٠٤٥١ لا عمل لغافل.
نيست عملى از براى هيچ غافلى، مراد اينست كه در عبادات حضور قلب و توجه تام مىبايد، و عبادتى كه با غفلت كرده شود يعنى بى اين كه توجه و حضور قلب باشد عملى نيست كه بكار آيد چنانكه در احاديث وارد شده كه: نماز قبول