شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣١٣ - ١٠٣٥٩ لا تذكر الله سبحانه ساهيا، و لا تنسه لاهيا، و اذكره كاملا يوافق فيه قلبك لسانك، و يطابق إضمارك اعلانك، و لن تذكره حقيقة - الذكر حتى تنسى نفسك فى ذكرك، و تفقدها فى أمرك
بسرعت اجابت دعا مغرور نبايد شد و آن را دليل لطف حق تعالى نتوان كرد و از تأخير اجابت آن نيز نوميد نباشد و آنرا دليل بى لطفى او نتوان ساخت بلكه در هر دو حال مانند ساير أحوال در ميانه اميد و بيم بايد بود.
١٠٣٥٧ لا تضع نعمة من نعم الله سبحانه عندك، و لير عليك أثر ما أنعم الله به عليك.
ضايع مكن نعمتى از نعمتهاى خداى سبحانه را نزد تو، و بايد كه ديده شود بر تو نشان آنچه انعام كرده بآن بر تو، مراد به «ضايع كردن آن» اينست كه در غير مصرف آن صرف كند، و به «ديده شدن نشان آن بر او» اينست كه شكر آن بكند و در مصارف آن صرف كند، و پنهان ندارد مانند بخيلان.
١٠٣٥٨ لا تنابذ عدوك، و لا تقرع صديقك، و اقبل العذر و ان كان كذبا، ودع الجواب عن قدرة و ان كان لك.
آشكار مكن دشمنى را با دشمن خود، و سرزنش مكن دوست خود را، و قبول كن عذر را و اگر چه دروغ بوده باشد، و واگذار جواب را از روى قدرت و توانائى، و اگر چه بوده باشد از براى تو. «سرزنش مكن دوست خود را» يعنى اگر بدى نسبت بتو كرده باشد سرزنش مكن او را بآن و بگذران از او. و ممكن است كه ترجمه بدل آن اين باشد كه: درشتى و ناهموارى مكن دوست خود را، و «واگذار جواب را از روى قدرت» يعنى جواب گفتن از عذر او را و رد كردن آن را با وجود قدرت و توانائى بر آن، «و اگر چه بوده باشد از براى تو» يعنى و اگر چه بوده باشد از براى تو جواب آن و اين بمنزله تأكيد از روى قدرتست يا اين كه و اگر چه بوده باشد آن جواب نافع از براى تو و نفعى از آن بتو برسد و الله تعالى يعلم.
١٠٣٥٩ لا تذكر الله سبحانه ساهيا، و لا تنسه لاهيا، و اذكره كاملا يوافق فيه قلبك لسانك، و يطابق إضمارك اعلانك، و لن تذكره حقيقة- الذكر حتى تنسى نفسك فى ذكرك، و تفقدها فى أمرك.