شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٦٣ - ١٠١٧٢ لا تضعن معروفك عند غير معروف
رغبت مكن زينهار در دوستى كسى كه كشف نكرده باشى او را، يعنى نگشوده باشى باطن او را، و خوبى آن بر تو ظاهر نشده باشد.
١٠١٦٨ لا تزهدن فى شيء حتى تعرفه.
بى رغبت مباش زينهار در چيزى تا اين كه بشناسى آن را، يعنى حكم ببدى چيزى مكن و خود را يا مردم را از آن منع مكن تا اين كه بشناسى بدى آن را بحسب شرع و حرمت يا كراهت آنرا، و هر گاه يكى از آنها در آن معلوم نباشد آنرا بايد مباح دانست و منع از آن وجهى ندارد، و اين موافق است با آنچه مشهورست ميانه علما از اين كه اصل در اشياء اباحت است و بعضى آيات كريمه و احاديث شريفه نيز دلالت بر آن دارد چنانكه فقير در حواشى شرح مختصر عضدى تفصيل آن داده.
١٠١٦٩ لا تقدمن على أمر حتى تخبره.
قدم مگذار زينهار بر كارى تا اين كه بدانى آن را، يعنى پيش از اين كه بدانى خوبى آنرا و اين كه ضرر و زيانى در آن نباشد.
١٠١٧٠ لا تستحسن من نفسك ما من غيرك تستنكره.
نيكو مشمار از نفس خود آنچه را از غير خود ناخوش مىشمارى آنرا، يعنى هر چه را از ديگران بد مىشمارى آنرا از خود نيز بد شمار و مرتكب آن مشو، نه مانند بعضى واعظان كه مردم را منع كنند از چيزها و خود مرتكب آنها شوند.
١٠١٧١ لا تضيعن مالك فى غير معروف.
ضايع مكن زينهار مال خود را در غير معروفى، يعنى در غير مصرف نيكوئى.
١٠١٧٢ لا تضعن معروفك عند غير معروف.
مگذار زينهار احسان خود را نزد غير شناسائى، يعنى احسان مكن مگر