شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٦ - ١٠٩٥٢ ينبغي لمن عرف نفسه أن لا يفارقه الحذر و الندم، خوفا أن تزل به القدم
مدح» مستيى است كه بسبب مدح و ستايش مردم كسى را حاصل مىشود در او، و مراد اينست كه بسبب هر يك از اينها باد نخوت و خودبينى و عجب در اين كس بهم مىرسد كه زايل ميكند عقل را، و سبك مىگرداند وقار را، مانند كسى كه مست گردد، پس بايد كه عاقل نگهدارى خود كند از مستى آنها.
١٠٩٤٩ ينبغي للعاقل أن يكثر من صحبة العلماء و الأبرار، و يجتنب مقارنة الأشرار و الفجار.
سزاوارست از براى عاقل اين كه بسيار كند صحبت علما و نيكوكاران را، و كناره كند از همراهى بدان و فاسقان.
١٠٩٥٠ ينبغي أن يهان مغتنم مودة الحمقى.
سزاوارست اين كه خوار كرده شود غنيمت شمارنده دوستى فرقه احمقان يعنى كم عقلان.
١٠٩٥١ ينبغي لمن أراد صلاح نفسه و احراز دينه أن يجتنب مخالطة أبناء الدنيا.
سزاوارست از براى كسى كه خواهد صلاح نفس خود را، و جمع كردن دين خود را اين كه كناره كند از آميزش پسران دنيا.
١٠٩٥٢ ينبغي لمن عرف نفسه أن لا يفارقه الحذر و الندم، خوفا أن تزل به القدم.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد نفس خود را اين كه جدائى نكند از او حذر و پشيمانى، از روى ترس اين كه بلغزد پاى او، مراد به «حذر» انديشه كردنست از بديهاى آن و تدارك كردن آنها بتوبه و أعمال صالحه، و ممكن است كه حذر