شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٤ - ٩٥٢٧ ما استنبط الصواب بمثل المشاورة
٩٥٢٢ ما أكثر من يعلم العلم و لا يتبعه.
چه چيز بسيار كرده كسى را كه ميداند علم را و پيروى نمىكند آن را، يعنى چه بسيارست چنين كسى، و غرض تعجب از بسيارى چنين كسى است.
٩٥٢٣ ما أقرب النقمة من الظلوم.
چه چيز نزديكى كرده انتقام را از ستم كننده، يعنى چه نزديكست انتقام باو، و غرض تعجب از كمال نزديكى آنست و ترسانيدن او از آن.
٩٥٢٤ ما أقرب النصرة من المظلوم.
چه چيز نزديك كرده يارى را بستمكرده شده، يعنى چه نزديكست يارى باو، و غرض تعجب از كمال نزديكى آنست باو و بشارت تسلى او بآن.
٩٥٢٥ ما أعظم عقاب الباغى.
چه چيز بزرگ كرده عقاب باغى را، يعنى چه بزرگست عقاب آن، و مراد به «باغى» هر ظالميست يا كسى كه بر امام زمان خروج كند.
٩٥٢٦ ما أسرع صرعة الطاغى.
چه چيز شتاب فرموده افتادن طاغى را، يعنى چه شتاب ميكند آن و زود مىرسد. و مراد به «طاغى» طغيان كننده است يعنى كسى كه از حد درگذرد در عصيان.
٩٥٢٧ ما استنبط الصواب بمثل المشاورة.
استنباط كرده نشده صواب بمثل مشورت كردن، «استنباط» بمعنى بيرون آوردن چيزيست از چيزى، و مراد به «صواب» راه درست است، و مراد آنستكه استنباط راه درست در هر باب بچيزى مثل مشورت كردن با عقلا نمىتواند باشد.