شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٢٢ - ٩٧٤٨ مكروه تحمد عاقبته خير من محبوب تذم مغبته
٩٧٤٢ مع الصبر يقوى الحزم.
با صبر قوى مىشود دور انديشى، مراد صبر در كارهاست و تعجيل نكردن در آنها.
٩٧٤٣ مع الفراغ تكون الصبوة.
با فارغ بودن ميباشد صبوه، مراد به «صبوه» ميل بجاهليست يعنى هواها و هوسها كه جاهلان و جوانان را باشد و غرض ترغيب در مشغول شدن بكارهاست و فارغ نبودن و اين كه آن منشأ آن ميلها و هوسها مىشود.
٩٧٤٤ مع الشقاق تكون النبوة.
با دشمنى و مخالفت ميباشد نبوه، مراد به «نبوه» كندى و برش نداشتن است، و مراد اينست كه دوستى و موافقت نكردن با مردم باعث برش در كارها و پيش رفتن آنها مىشود، و دشمنى كردن باعث كندى در آنها و از پيش نرفتن آنها مىشود.
٩٧٤٥ مع الاحسان تكون الرفعة.
با احسان كردن ميباشد بلندى مرتبه.
٩٧٤٦ مع الفوت تكون الحسرة.
با فوت ميباشد حسرت، يعنى فوت مطلب بى حسرت نمىباشد پس فرصت را بايد غنيمت شمرد و از وقت فرصت پس نبايد انداخت تا اين كه حسرتى بار نياورد.
٩٧٤٧ مع الانابة تكون المغفرة.
با انابت ميباشد آمرزش، يعنى انابت سبب آمرزش مىشود، و «انابت» بمعنى توبه است يعنى پشيمانى از گناه و بازگشت بسوى خدا.
٩٧٤٨ مكروه تحمد عاقبته خير من محبوب تذم مغبته.