شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٢٠ - ٩٧٣٦ مع الانصاف تدوم الاخوة
اينست كه مراد اين باشد كه ملاك خوبى عاقبتها اينست كه گشوده چيزى از خشنودى خداى سبحانه، يعنى ظاهر و نمايان شود از آن اين كه سبب آن مىشود، هر چه چنين باشد عاقبت آن خوبست.
٩٧٣١ ملاك كل خير طاعة الله سبحانه.
ملاك هر خيرى فرمانبردارى خداى سبحانه است.
٩٧٣٢ مع الشكر تدوم النعمة.
با شكر پاينده مىماند نعمت.
٩٧٣٣ مع البر تدر الرحمة.
با نيكوئى روان مىشود رحمت، يعنى رحمت خدا از براى صاحب آن.
٩٧٣٤ مع الزهد تثمر الحكمة.
با زهد يعنى بى رغبتى در دنيا ميوه مىدهد حكمت، يعنى علم راست درست، و مراد اينست كه حكمت تا با زهد نباشد ثمره بر آن مترتب نشود، و هر گاه با آن باشد ميوه دهد سعادت دنيا و آخرت را.
٩٧٣٥ مع الثروة تظهر المروة.
با مالدارى ظاهر مىشود مروت، يعنى تا كسى مالدار نباشد مروت او ظاهر نمىشود و درويش بسا باشد كه صاحب مروت باشد و از تنگدستى مروت او ظاهر نشود.
٩٧٣٦ مع الانصاف تدوم الاخوة.
با انصاف پاينده مىماند برادرى، يعنى تا كسى با دوست و برادر خود با انصاف و عدل سلوك كند دوستى و برادرى ميان ايشان پاينده ماند، و همين كه نا انصافى و جورى بشود دوستى و برادرى باقى نماند.