شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٠٣ - ٩٦٨١ ما آنسك أيها الانسان بهلكة نفسك أما من دائك بلول، أم ليس لك من نومتك يقظة، أما ترحم من نفسك ما ترحم من غيرك
بلائى باشد و از راه استدراج باشد چنانكه مكرر مذكور شد و بنا بر اين ظاهرست كه آن مبتلى محتاجتر نيست بدعا از اين عافيت داده شده، زيرا كه بلاى او بلائيست دنيوى كه باعث اجر و ثواب اخروى باشد و بلاى اين اگر چنان باشد بلائيست اخروى- نعوذ بالله منه- پس او محتاجترست بدعا، از براى اين كه عافيت او چنين عافيتى نباشد، و ممكن است كه مراد ترغيب در دعا باشد در جميع احوال و اين كه در حال عافيت نيز احتياج بدعا كمتر از حال بلا نيست، زيرا كه او نيز ايمن نيست از اين كه ببلائى گرفتار گردد مثل آن بلكه بدتر از آن، پس همواره متوسل بدعا بايد بود.
٩٦٧٩ ما استودع الله سبحانه امرأ عقلا الا ليستنقذه به يوما.
امانت نسپرده خداى سبحانه مردى را عقلى مگر از براى اين كه خلاص گرداند او را بآن يك روزى، مراد اينست كه هر مرتبه از عقل و زيركى كه حق تعالى بكسى داده از براى اينست كه يك روزى او محتاج باشد بآن عقل و زيركى از براى خلاصى از بلائى از بلاهاى دنيوى يا اخروى، نهايت گاهى او آن را كار برد و خود را خلاص گرداند از آن، و گاهى بكار نبرد و مبتلا شود بآن.
٩٦٨٠ ما جالس أحد هذا القرآن إلا قام بزيادة أو نقصان، زيادة فى هدى أو نقصان فى عمى.
همنشينى نكند هيچ كس از شما با اين قرآن مگر اين كه برخيزد با زيادتيى يا نقصانى، زيادتيى در راه يافتن يا نقصانى در كورى، مراد ترغيب در همنشينى با قرآن مجيد و تلاوت آنست، و اين كه آن باعث زيادتى راه يافتن بحق باشد اگر راه يافته باشد بحق، و اگر نه باعث كمى كورى او گردد.
٩٦٨١ ما آنسك أيها الانسان بهلكة نفسك أما من دائك بلول، أم ليس لك من نومتك يقظة، أما ترحم من نفسك ما ترحم من غيرك.