شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٣ - ١٠٩٤١ ينبغي لمن عرف الفجار أن لا يعمل عملهم
١٠٩٣٦ ينبغي لمن رضى بقضاء الله سبحانه أن يتوكل عليه.
سزاوارست از براى كسى كه راضى و خشنود باشد بقضا و حكم خداى سبحانه اين كه توكل كند بر او.
١٠٩٣٧ ينبغي لمن عرف نفسه أن لا يفارقه الحزن و الحذر.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد نفس خود را اين كه جدائى نكند از او اندوه و انديشه كردن، زيرا كه كسى كه نفس خود را بشناسد بديهاى آن بر او ظاهر مىشود پس بايد كه از براى آنها هميشه در اندوه و انديشه باشد.
١٠٩٣٨ ينبغي لمن عرف الزمان أن لا يأمن الصروف و الغير.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد روزگار را اين كه ايمن نباشد از تغييرات و حوادث آن.
١٠٩٣٩ ينبغي لمن عرف الناس أن يزهد فيما فى أيديهم.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد مردم را اين كه بى رغبت باشد در آنچه در دستهاى ايشانست.
١٠٩٤٠ ينبغي لمن عرف الأشرار أن يعتزلهم.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد بدان را اين كه كناره كند از ايشان.
١٠٩٤١ ينبغي لمن عرف الفجار أن لا يعمل عملهم.
سزاوارست از براى كسى كه بشناسد فاسقان را اين كه نكند عمل ايشان را، زيرا هر كه بشناسد ايشان را ظاهر مىشود بر او ضعف ايمان و سستى اعتقاد ايشان و سبكى و خوارى ايشان در نظرها بحسب مراتب خود و بدى عاقبت ايشان در اكثر بحسب دنيا قطع نظر از آخرت، پس سزاوارست كه نكند عمل ايشان را