شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٩٩ - ١٠٣٢١ لا تكثرن الدخول على الملوك، فانهم ان صحبتهم ملوك، و ان نصحتهم غشوك
معقول نيست كه كسى كه حق تعالى او را آزاد گردانيده باشد او خود را بنده طمع گرداند يعنى مطيع و فرمانبردار آن باشد مانند بندگان.
١٠٣١٨ لا تعرض لمعاصى الله سبحانه و اعمل بطاعته يكن لك ذخرا.
فرا پيش ميا نافرمانيهاى خداى سبحانه را و عمل كن بفرمانبردارى او تا بوده باشد از براى تو ذخيره، يعنى اگر چنين كنى بوده باشد آن از براى تو ذخيره و پس اندوزى از براى آخرت.
١٠٣١٩ لا تند من على عفو، و لا تبهجن بعقوبة.
پشيمان مشو زينهار بر بخشايشى، و شادمان مشو زينهار بر عقوبت كردنى.
١٠٣٢٠ لا تهتمن الا فيما يكسبك[١] أجرا، و لا تسع الا فى اغتنام مثوبة.
اهتمام مكن زينهار مگر در آنچه كسب فرمايد ترا اجرى، و روى مكن مگر در غنيمت يافتن ثوابى.
١٠٣٢١ لا تكثرن الدخول على الملوك، فانهم ان صحبتهم ملوك، و ان نصحتهم غشوك.
بسيار مكن زينهار داخل شدن بر پادشاهان را، پس بدرستى كه ايشان اگر صحبت دارى با ايشان ملول گردند از تو، و اگر نصيحتى كنى ايشان راغش كنند با تو و صاف نباشند.
[١] - شارح( ره)« يكسب» را بضبط صريح از باب افعال ضبط كرده و ما در سابق صحت« يكسب» را( كيضرب) و كلمات لغويان را نيز در اختلاف استعمال آن از باب افعال نقل كردهايم، فراجع ان شئت.