شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٧٦ - ١٠٢٣٨ لا توادوا الكافر، و لا تصاحبوا الجاهل
بسبب نعمتهاى خدا بر شما يعنى بسبب رشك و حسد هر يك از شما بر نعمت ديگرى.
١٠٢٣٣ لا تكونوا لفضل الله عليكم حسادا.
مباشيد از براى احسان خدا بر شما رشك برندگان، اين هم همان مضمون فقره سابقيست و مراد نهى از رشك بردن هر يك است بر احسانى كه حق تعالى بآن ديگرى كرده باشد.
١٠٢٣٤ لا تخافوا ظلم ربكم و لكن خافوا ظلم أنفسكم.
مترسيد از ظلم پروردگار خود و ليكن بترسيد از ظلم نفسهاى خود، يعنى مترسيد از ظلم حق تعالى چه او سر موئى ظلم نمىكند و ليكن ترسيد از ظلم نفسهاى شما كه بر يكديگر مىكنيد يا هر يك بر خود مىكنيد.
١٠٢٣٥ لا يغلب الحرص صبركم.
غلبه نكند حرص صبر شما را، يعنى چنين كنيد كه حرص شما غلبه نكند بر صبر شما و مانع نشود از صبر شما بر تنگى معاش و درويشى.
١٠٢٣٦ لا تنسوا عند النعمة شكركم،
فراموش مكنيد نزد نعمت شكر خود را، يعنى اين را كه شكر آن بكنيد.
١٠٢٣٧ لا تكرهوا سخط من يرضيه الباطل.
ناخوش مداريد ناخشنودى كسى را كه خشنود مىسازد او را باطل، يعنى كسى كه خشنودى او از شما بكردن باطلى شود شما او را از خود خشنود مسازيد بكردن آن باطل، و ناخوش مداريد ناخشنودى او را و باكى نداشته باشيد از آن.
١٠٢٣٨ لا توادوا الكافر، و لا تصاحبوا الجاهل.
دوستى مكنيد با كافر، و مصاحبت مكنيد با نادان، مراد به «كافر» ظاهر آنست، يا كفران كننده نعمت و احسان.