شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٧٥ - ٩٩٧٥ نعوذ بالله من سيئات العقل و قبح الزلل و به نستعين
نگاه چشم سود نمىدهد هر گاه كور باشد بينائى.
٩٩٧٣ ندم القلب يكفر الذنب و يمحص الجريرة.
پشيمانى دل مىپوشد گناه را و مىبرد جريره را «جريره» نيز بمعنى گناهست و مراد به «پوشانيدن آن و بردن آن» اينست كه عذاب و عقاب آن را ساقط ميكند و پاك ميكند او را از آن، بمرتبه كه گوئيا گناهى نكرده و غرض ترغيب در توبه است باين كه آن محو ميكند گناه را با بيان حقيقت آن و اين كه آن پشيمانى از گناهست در دل، و پوشيده نيست كه اين لازم دارد كه ديگر عزم آن نداشته باشد چه ظاهرست كه كسى كه باز عزم آن داشته باشد در دل پشيمان از آن نشده و اگر اظهار آن كند مجرد اظهار بزبان باشد.
٩٩٧٤ نعوذ بالله من المطامع الدنية، و الهمم الغير المرضية.
پناه مىبريم بخدا از طمعهاى پست، و عزمهاى غير مرضى، يعنى عزمهائى كه رضا و خشنودى حق تعالى در آنها نباشد.
٩٩٧٥ نعوذ بالله من سيئات العقل و قبح الزلل و به نستعين.
پناه مىبريم بخدا از بديهاى عقل و زشتى لغزشها، و باو يارى مىجوئيم، مراد به «بديهاى عقل» بديهائيست كه آدمى دانسته و با وجود عقل و شعور بكند، و تخصيص به آنها و باعتبار اينست كه بدى كه سهوا از اين كس صادر شود مؤاخذه بر آن نيست و چندان محتاج بپناه جستن از آن نه، و دور نيست كه «العقل» چنانكه در نسخهها كه بنظر رسيد واقع شده تصحيف باشد و صحيح «الفعل» باشد و ترجمه اين باشد كه: پناه مىبريم بخدا از بديهاى كردار، و در بعضى نسخههاى كتاب مستطاب نهج البلاغه «من سيئات العمل» است يعنى از بديهاى كردار،