شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٧ - ٩٥٣٨ ما أحسن الجود مع الإعسار
بجا نياورده وعده را كسى كه پس انداخته باشد آن را، مراد اينست كه وفاى بوعده كه مدح آن شده اينست كه از وقت وعده نگذراند پس كسى كه پس اندازد از آن و بعد از آن بجا آورد او در حقيقت وفاى بوعده نكرده و مدح آن از براى او نباشد، اين در وعدهايست كه وقت خاصى از براى آن كرده باشد و اگر وعده مطلقى باشد ممكن است كه مراد اين باشد كه: بجا آوردن آن اينست كه تعجيل كند در آن و زود بعمل آورد، و كسى كه پس اندازد آن را و دير كند هر چند بعمل آورد آن را او در حقيقت وفا نكرده بوعده.
٩٥٣٥ ما أهنأ العطاء من من به.
گوارا نكرده عطا را كسى كه منت گذاشت بآن.
٩٥٣٦ ما أقرب النجاح ممن عجل السراح.
چه چيز نزديك كرده فيروزى را بكسى كه شتاب كرده شده سراح را يعنى چه نزديكست فيروزى باو، «سراح» بمعنى رهائيست و مراد در اينجا اينست كه كسى كه حاجت بكسى داشته باشد هر گاه برنياورد آن را و تعجيل كند نوميد ساختن او را و رهائى او را اين هم در حكم فيروزى يافتن او بمطلوبست و كمال نزديكى دارد بآن باعتبار فارغ شدن از تعب و زحمت انتظار و تردد و تشويش خاطر و مانند آنها چنانكه مشهورست كه: نوميدى يكى از دو راحت است.
٩٥٣٧ ما أبعد الصلاح من ذى الشر الوقاح.
چه چيز دور كرده است صلاح را از صاحب شر بىحيا، يعنى چه دور است صلاح از او، و چنين كسى دورست كه بصلاح آيد و شايسته گردد.
٩٥٣٨ ما أحسن الجود مع الإعسار.