شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٠٥ - ١٠٧٩٩ لا يكمل صالح العمل الا بصالح النية
يا تخفيف آن ضرورست و هر گاه عذر بايد خواست آن عزت برابرى نمىكند با اين خوارى.
١٠٧٩٤ لا تفى لذة المعصية بعقاب النار.
وفا نمىكند لذت معصيت بعقاب آتش.
١٠٧٩٥ لا يتقى الشر فى فعله الا من يتقيه فى قوله.
نمىپرهيزد از شر در كردار خود مگر كسى كه مىپرهيزد از آن در گفتار خود، مراد اينست كه بدى گفتار بدتر از بدى كردارست و كسى كه از آن اجتناب نكند يقين از اين هم اجتناب نخواهد كرد.
١٠٧٩٦ لا يكرم المرء نفسه حتى يهين ماله.
گرامى نمىگرداند مرد نفس خود را تا اين كه خوار گرداند مال خود را، يعنى تا آنرا عزيز ندارد سهل نگردد بر او بذل و عطاى آن و صرف آن در موقعش.
١٠٧٩٧ لا يتم حسن القول الا بحسن العمل.
تمام نمىشود نيكوئى گفتار مگر بنيكوئى كردار، مراد اينست كه اصل نيكوئى نيكوئى گفتارست نهايت اين كه آن تمام نمىشود مگر بنيكوئى كردار نيز، يا اين كه موعظهها و نصيحتها و امر بمعروف و نهى از منكر از كسى اثر نمىكند مگر با عمل او به آنها.
١٠٧٩٨ لا ينفع قول بغير عمل.
سود نمىدهد گفتارى بغير عملى، اين هم همان مضمون فقره سابقست بنا بر معنى دويم.
١٠٧٩٩ لا يكمل صالح العمل الا بصالح النية.
كامل نمىگردد شايسته عمل مگر بشايسته نيت، يعنى مگر باين كه قصد و نيت در آن شايسته باشد باين كه خالص باشد از براى خدا و آميخته بغرض ديگر نباشد.