شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٩٥ - ٩٦٥٤ ما الدنيا غرتك و لكن بها اغتررت
از عالم گرفته بعد از آن اين عهد و پيمان را از جاهل.
٩٦٥١ ما أفاد العلم من لم يفهم، و لا نفع الحلم من لم يحلم.
نبخشد علم را كسى كه نفهميده باشد، و نفع نرساند حلم را كسى كه حليم نباشد، يعنى چنانكه تا كسى خود چيزى را نفهميده باشد نتواند كه علم آن را افاده كند بديگرى، يعنى ببخشد باو و او را عالم گرداند بآن، همچنان تا كسى خود حليم و بردبار نشده باشد نتواند كه نفع رساند حلم و بردبارى را بديگرى، يعنى نتواند كه بموعظه و نصيحت ديگرى را حليم و بردبار گرداند و موعظه و نصيحت او سود ندهد.
٩٦٥٢ ما بالكم تفرحون باليسير من الدنيا تدركونه، و لا يحزنكم الكثير من الآخرة تحرمونه.
چيست حال شما كه شادمان مىگرديد باندكى از دنيا كه دريابيد آنرا، و اندوهناك نمىگرداند شما را بسيارى از آخرت كه محروم شويد آنرا. غرض اظهار تعجب است از حال اكثر مردم كه چنين باشند.
٩٦٥٣ ما لكم تؤملون ما لا تدركونه، و تجمعون ما لا تأكلونه، و تبنون ما لا تسكنونه.
چيست شما را كه اميد مىداريد آنچه را كه در نمىيابيد آن را، و فراهم مىآوريد آنچه را كه نمىخوريد آن را، و بنا مىكنيد آنچه را كه ساكن نمىگرديد در آن، غرض اظهار تعجب است از حال اكثر مردم كه چنين باشند.
٩٦٥٤ ما الدنيا غرتك و لكن بها اغتررت.
نيست دنيا چنين كه فريب داده باشد ترا بلكه بآن فريب خورده تو، غرض