شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٨٦ - ١٠٢٧٥ لا تبذلن ودك اذا لم تجد موضعا
از او گردانيده باشد كه كم است كه ديگر رو باو آورد، و متوسل شو بكسى كه دنيا رو باو آورده باشد كه او در ترقيست و ممكن است كه از او نفعى بتو برسد، يا اين كه از چنين كسى جدائى مكن بدشمنى كردن با او و آزرده كردن او از خود زيرا كه دنيا رو باو دارد و مصلحت نيست در جدائى از او.
١٠٢٧٢ لا تظنن بكلمة بدرت من أحد سوء و أنت تجد لها فى الخير محتملا.
گمان مكن زينهار بكلمه كه سرزند از كسى بديى را و حال اين كه تو بيابى از براى آن در خير احتمالى، غرض اينست كه كلام كسى را بر محمل بد نبايد حمل كرد هر گاه احتمال خيرى در آن برود و هر چند آن احتمال بعيد باشد.
١٠٢٧٣ لا تجعلن للشيطان فى عملك نصيبا، و لا على نفسك سبيلا.
مگردان زينهار از براى شيطان در عمل خود نصيبى، و نه از براى او بر نفس خود راهى، مراد از «نصيب قرار ندادن از براى شيطان در عمل خود» اينست كه خالص گرداند آن را از براى خدا و آميخته بريا و امثال آن نسازد كه بسبب آن شيطان در آن شريك شود، يا اين كه در آن وسواس بكند از وسواسهاى شيطانى مثل وسواس در نيت، و مراد از «راه قرار ندادن از براى او» اينست كه او را بهيچ وجه بر خود مسلط نسازد و اطاعت او در هيچ باب نكند.
١٠٢٧٤ لا تتكلمن اذا لم تجد للكلام موقعا.
سخن مگو زينهار هر گاه نيابى از براى سخن جايگاهى، مثل موعظه كسى كه معلوم باشد كه اثر در او نمىكند، يا تحقيق مسئله از براى كسى كه نفهمد.
١٠٢٧٥ لا تبذلن ودك اذا لم تجد موضعا.