شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥١ - ٩٤٦٢ ما كل غائب يئوب
و ثواب تحصيل كند كه با وجود آن مصيبت او مصيبت نباشد بلكه رحمتى عظيم شمرده شود.
٩٤٥٨ ما ذل من أحسن الفكر.
خوار نگردد كسى كه نيكو كند فكر را.
٩٤٥٩ ما خاب من لزم الصبر.
نوميد نشود كسى كه لازم باشد صبر را و از آن جدا نشود.
٩٤٦٠ ما كل طالب يخيب.
نيست چنين كه هر طلب كننده نوميد شود، ممكنست كه مراد ترغيب در طلب و سعى باشد در مطالب مهمه و اين كه بمجرد اين كه كسى طلب آن كرده باشد و نوميد شده باشد نوميد نبايد شد چنين نيست كه هر طلب كننده نوميد شود بسيار باشد كه او نوميد شده باشد و ديگرى اميدوار گردد.
٩٤٦١ ما كل رام يصيب.
نيست چنين كه هر تير اندازى بزند نشانه را ظاهر اينست كه غرض از اين عكس مضمون فقره سابق باشد و اين كه باين كه كسى در مطلبى سعى كرده باشد و بمطلب رسيده باشد مغرور نبايد شد و بسبب آن اعتقاد اين نبايد داشت كه هر كه در مثل آن سعى كند بمطلب برسد چنين نيست چنانكه چنين نيست كه هر تيراندازى بزند نشانه را.
٩٤٦٢ ما كل غائب يئوب.
نيست چنين كه هر غايبى برگردد غرض اينست كه كسى كه اراده سفر و غيبتى داشته باشد بايد كه بمهمات خود از ديون مردم بر او و ديون او بر ايشان و غير