شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٢٣ - ١٠٨٦٩ لا يترك العمل بالعلم الا من شك فى الثواب عليه
نمايد، و پوشيدن آن تا ظاهر گردد، و تعجيل آن تا گوارا باشد، ظاهر اينست كه مراد به «پوشيدن آن تا ظاهر گردد» اينست كه بپوشاند آنرا و بمردم اظهار نكند تا اين كه از براى محض رضاى حق تعالى باشد و آميخته بغرض ديگر نشود و باعث اهانت و خوارى صاحب حاجت نشود تا اين كه در قيامت ظاهر گردد از براى او و اجر و ثواب آنرا دريابد بخلاف اين كه اگر نپوشاند كه بر او ظاهر نشود و أجر و ثوابى در نيابد، يا أجر و ثوابى نداشته باشد كه نمايان باشد و بنظر در آيد.
١٠٨٦٤ لا يدرك أحد رفعة الآخرة الا باخلاص العمل و تقصير الأمل و لزوم التقوى.
در نمىيابد كسى بلندى مرتبه آخرت را مگر بخالص گردانيدن عمل و كوتاه- كردن امل و لازم بودن پرهيزگارى و جدا نشدن از آن.
١٠٨٦٥ لا تقوم حلاوة اللذة بمرارة الآفات.
برابرى نمىكند شيرينى لذت با تلخى آفتها، يعنى شيرينى لذتهاى دنيا با تلخى آفتها كه در آن ميباشد.
١٠٨٦٦ لا توازى لذة المعصية فضوح الآخرة و أليم العقوبات.
برابرى نمىكند لذت معصيت با رسوائى آخرت و دردناك عقوبتها.
١٠٨٦٧ لا يصبر على مر الحق الا من أيقن بحلاوة عاقبته.
صبر نمىكند بر حق تلخ مگر كسى كه يقين كرده باشد بشيرينى عاقبت آن صبر.
١٠٨٦٨ لا يفوز بالجنة الا من حسنت سريرته و خلصت نيته.
فيروزى نمىيابد ببهشت مگر كسى كه نكو باشد نهان او و خالص باشد نيت او.
١٠٨٦٩ لا يترك العمل بالعلم الا من شك فى الثواب عليه.