شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٩٧ - ١٠٠٢٩ هى مجاجة من لذيذ العيش يتطعمونها برهة و يلفظونها جملة
١٠٠٢٨ هيهات من نيل السعادة السكون الى الهوينا و البطالة.
دورست از رسيدن بسعادت آرام گرفتن بسوى هوينا و بطالت، مراد به «هوينا» امور سهل آسانست و مراد اينست كه در رسيدن بسعادت و نيكبختى تعب و زحمت بايد باطاعت و فرمانبردارى حق تعالى در أوامر و نواهى، و ببطالت و كاهلى و تن آسائى بآن نتوان رسيد.
و فرموده است در وصف بنى أميه:
١٠٠٢٩ هى مجاجة من لذيذ العيش يتطعمونها برهة و يلفظونها جملة.
دولت ايشان مجاجهايست از عيش لذيذ كه از روى حرص مىخورند آن را زمانى، و از دهن بيرون مىاندازند همه را يك بار، «مجاجه» بضم ميم آب دهنيست كه از دهن بيرون اندازند و تشبيه دولت ايشان بآن باعتبار كمى قدر آنست، و يا باعتبار خباثت آن، «باعتبار سوء عاقبت و مآل آن، و «مجاجه» عسل را نيز گويند باعتبار اين كه زنبور آن را از دهن بيرون مىاندازد، و ممكن است در اينجا بآن معنى باشد، و «از دهن بيرون مىاندازند همه را يك بار» يعنى بعد از آن قطع مىشود از ايشان بالكليه چنانكه شد، زيرا كه تمام دولت ايشان هزار ماه كه هشتاد سال و كسرى باشد كشيد و بعد از آن بالكليه از ايشان قطع شد و ببنى عباس انتقال يافت و بعضى از اهل لغت «برهه» را بمعنى زمان دراز گفتهاند نه مطلق زمان، و پوشيده نيست كه هشتاد سال را كم مىتوان گفت باعتبار كمى آن در واقع و انقطاع آن بزودى، و دراز هم مىتوان گفت باعتبار درازى آن در نظر اهل دنيا، نهايت بنا بر اين بهتر اينست كه تشبيه آن بمجاجه باعتبار خباثت آن باشد نه كمى آن، يا اين كه «مجاجه» بمعنى عسل باشد.