شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٦٩ - ١٠٥٧٠ لا تجتمع الصحة و النهم
١٠٥٦٧ لا ينال الرزق بالتعنى.
رسيده نمىشود روزى بتعب كشيدن، مراد تعب كشيدن زيادست و اين كه بآن بروزى زياد نمىتوان رسيد بلكه آنچه را حق تعالى تقدير كرده بى سعى يا بسعى بقدر معروف حاصل شود و بزياده بر آن هر چند تعب و زحمت كشند نتوان رسيد، و ممكن است مراد اين باشد كه: در كار نيست در رسيدن بروزى تعب و زحمت بلكه قدرى از آن بىتعب و زحمت البته مىرسد بخلاف بهشت كه از براى رسيدن بآن تعب و رنج عمل ضرورست بر عكس آنچه أكثر مردم ميكنند.
١٠٥٦٨ لا تجتمع الشبع[١] و القيام بالمفترض.
جمع نمىشود سيرى و ايستادگى به آن چه واجب كرده شده، مراد منع از سيريست و اين كه مانع مىشود از ايستادگى به آن چه حق تعالى واجب كرده از علم و عمل بر وجهى كه بايد.
١٠٥٦٩ لا يجتمع الجوع و المرض.
جمع نمىشود گرسنگى و بيمارى، مراد ترغيب در گرسنگيست و اين كه مانع مىشود از بيماريها.
١٠٥٧٠ لا تجتمع الصحة و النهم.
جمع نمىشود تندرستى و حرص، اين همان مضمون «لا صحة مع نهم» است كه قبل از اين در همين فصل مذكور و شرح شد.
[١] - در منتهى الارب گفته:« شبع بالفتح و كعنب سيرى ضد گرسنگى و سير شدن و الفعل من( سمع) يقال: شبع خبزا و لحما و كذا شبع من خبز و لحم يعنى سير شد از نان و گوشت، و بستوه آمدن از چيزى يقال: شبعت من هذا الامر و رويت اى سئمته و كرهته( تا آخر گفتار او)».