شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٩٨ - ١٠٧٥٧ لا يفوز بالنجاة الا من قام بشرائط الايمان
سزاوار نمىگردد نام كرم را مگر كسى كه ابتدا كند عطاى خود را پيش از سؤال او، يعنى تا كسى ابتدا نكند بعطا پيش از اين كه سؤال و طلب كنند از او سزاوار اين نمىگردد كه او را «كريم» گويند كريم حقيقى آنست كه عطاى او پيش از سؤال باشد.
١٠٧٥٢ لا ينعم بنعيم الآخرة الا من صبر على بلاء الدنيا.
انعام كرده نمىشود بنعمت آخرت مگر كسى كه صبر كرده باشد بر بالاى دنيا.
١٠٧٥٣ لا ايمان كالحياء و السخاء.
نيست ايمانى مانند شرم و سخاوت، يعنى مانند ايمانى كه با شرم و سخاوت باشد يا اين كه از آثار ايمان يا لوازم آن چيزى مثل آنها نيست.
١٠٧٥٤ لا يسود من لا يحتمل إخوانه.
بزرگ و مهتر نمىگردد كسى كه بر ندارد برادران خود را، يعنى متحمل مؤنات ايشان نشود.
١٠٧٥٥ لا يحمد الا من بذل احسانه.
ستوده نمىشود مگر كسى كه بذل كند احسان خود را.
١٠٧٥٦ لا يحوز الغفران الا من قابل الاساءة بالاحسان.
فراهم نمىآورد آمرزش را مگر كسى كه در برابر بدى اندازد احسان را.
١٠٧٥٧ لا يفوز بالنجاة الا من قام بشرائط الايمان.
فيروزى نمىيابد برستگارى مگر كسى كه بر پاى دارد شرايط ايمان را.