شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٦٨ - ٩٥٤٥ ما شكرت النعم بمثل بذلها
چه چيز نيكو كرده است بخشندگى را با پريشانى، يعنى چه نيكوست بخشندگى با آن.
٩٥٣٩ ما أقبح البخل مع الإكثار.
چه زشت است بخيلى با بسيارى مال، اين ترجمه بنا بر حاصل معنى است بنا بر همه مذاهب در «افعل تعجب»، و همچنين در فقرات بعد از اين.
٩٥٤٠ ما أحسن العفو مع الاقتدار.
چه نيكوست در گذشتن از گناه با قدرت بر انتقام.
٩٥٤١ ما أقبح العقوبة مع الاعتذار.
چه زشت است عقوبت گنهكار با وجود عذر گفتن او.
٩٥٤٢ ما أكثر العبر و أقل الاعتبار.
چه بسيارست چيزها كه عبرت توان گرفت به آنها و كم است عبرت گرفتن، غرض تعجب است از هر يك از بسيارى آنها و كمى اين، يا از كمى اين با وجود بسيارى آنها.
٩٥٤٣ ما عمرت البلدان بمثل العدل.
آباد كرده نشده شهرها بمثل عدل، يعنى هيچ چيز در آباد كردن شهرها مثل عدالت پادشاه و حكام نيست.
٩٥٤٤ ما حصنت الأعراض بمثل البذل.
محكم نگاهداشته نشده عرضها بمثل بذل، يعنى چيزى از براى محكم- نگاهداشتن عرضها مثل بذل و عطا نمىباشد.
٩٥٤٥ ما شكرت النعم بمثل بذلها.