شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٥٥٧ - تكملة
تكملة
اشاره بچهار امر در اين مورد لازم است:
١- اگر چه از بيانات نگارنده در مقدمه مطبوعه در آغاز جلد اول (صفحه قح ١٠٨) معلوم شد كه كتاب موائد الرحمن فى ترجمة القرآن كه بخواهش نادر شاه تأليف شده است نمىتواند از تأليفات جمال الدين محمد خوانسارى شارح غرر و درر كه در سال ١١٢٥ رحلت نموده است باشد بدليل اين كه زمان تأليف آن كتاب سالها بعد از وفات آن بزرگوار بوده است ليكن اين معلوم نشد كه مؤلف آن كه او نيز چنانكه صريحا در مقدمه آن ياد شده شخصى است بنام جمال الدين محمد خوانسارى كيست؟
بعد از آنكه كتاب منتشر شد و مقدمه بنظر شريف استاد ارجمند عاليمقدار جلال الدين همائى دامت فيوضاته رسيد نگارنده را از اين تحير و جهالت رهانيده و اظهار داشتند كه: من در يكى از كتابخانههاى اصفهان در دفتر يادداشتى[١] ديدهام كه جمال الدين محمد خوانسارى معروف پسرى داشته است موسوم بحسين و او نيز پسرى داشته است موسوم بمحمد و ملقب بجمال الدين يعنى جمال الدين محمد خوانسارى دو نفر بوده است يكى شارح غرر و درر و صاحب آثار بسيار ديگر، و ديگرى جمال الدين محمد خوانسارى دوم كه نبيره جمال الدين محمد خوانسارى اول است پس بنا بر اين اشكال مرتفع شده و مؤلف موائد الرحمن منطبق بر جمال الدين محمد خوانسارى دوم مىگردد كه معاصر بودنش با نادر شاه امكان دارد.
٢- چون جوانى بنام شيخ اسد الله جهانى كه در امر كتابت و تصحيح و مقابله اين كتاب شريف رنج بسيار برده و در تهيه اخبار براى چاپخانه با نگارنده همكارى بى اندازه كرده و مساعدت و كمك زيادى مبذول داشته بود چنانكه در مقدمه
[١] - مراد همانست كه در كتب عربى متأخرين از آن بلفظ« سفينه» و در كتب فارسى بكلمه« جنگ»( بضم جيم و سكون نون و بگاف فارسى در آخر) تعبير مىشود و مطالب متفرقه گوناگون در آن ثبت مىگردد.