بوجود چنين اثرى از وى نشده است و نگارنده تا وقتى كه اين عبارت را نديده بود با كثرت انسى كه بكتب و آثار علما دارد از وجود اين اثر شارح (ره) اطلاعى نداشت از اين روى چون اين عبارت شارح (ره) را ديد در ذيل عبارت در پائين صفحه چنين نوشت «از اين كلام صريحا بر مى‌آيد كه شارح (ره) رساله در توجيه و تصحيح احاديث طينت داشته است ليكن نگارنده تاكنون بزيارت آن نائل نگرديده است رزقه الله زيارتها».

بارى چون فهم معنى حديث موضوع بحث «نفوس الابرار تأبى أفعال الفجار» طبق حواله شارح (ره) منوط بملاحظه اين رساله بوده است نگارنده بمقام فحص و بحث از آن بر آمد تا شايد بتواند نسخه را بدست آورده در اينجا چاپ كند زيرا آن رساله در واقع طبق نظر شارح (ره) جزء اين شرح ميباشد و بدين جهت بوده است كه در اين مورد مطلب را هيچگونه شرح نكرده و بصرف مراجعه بآن اكتفا كرده است.

از حسن اتفاق در اين ايام كه چاپ كتاب بپايان مى‌رسيد روزى با سيد سند بزرگوار و محقق مدقق عاليمقدار حاجى سيد محمد على آقا قاضى طباطبائى دامت ايام افاضاته كه أبا عن جد مروج علم و ادب و خدمت‌گزار دين و مذهب بوده‌اند اتفاق ملاقات افتاد و از اين موضوع سخن در ميان آمد ايشان اظهار فرمودند كه اين نسخه در كتابخانه من هست و جزء كتبى است كه از مرحوم شيخ آقا طاب ثراه كه جد امى من ميباشد بطريق ميراث بمن رسيده است و نظر به آن كه اين هنگام در تهران بودند و نسخه در تبريز، پس فرزند برومند خود آقا سيد محمد حسن قاضى طباطبائى را بتبريز فرستادند تا در اسرع وقت نسخه را از تبريز آورده و در دسترس نگارنده گذاشتند.

اين رساله جزء مجموعه‌ايست كه محتوى بر هيجده اثر و رساله است، مرحوم شيخ آقاى مذكور[١] بخط خود فهرست اسامى آنها را در پشت ورق اول مجموعه يادداشت كرده سپس نوشته است: «بسم الله خير الاسماء، قد انتقل هذا المجلد المشتمل‌

[١] - شيخ آقا( كه نامش محمد حسين و از اعلام علماى معروف بزهد و تقوى بوده) در سال ١٢٩٤ قمرى هجرى برحمت ايزدى پيوسته و داراى تأليفات چندى هستند كه از آن جمله منهج الرشاد فى شرح الارشاد است( مراد ارشاد علامه حلى( ره) است) و ١٢ مجلد ميباشد.