شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٩٤ - خاتمة الطبع در تعليقات كتاب
خاتمة الطبع در تعليقات كتاب
اكنون كه بدستيارى قائد توفيق ايزدى و پايمردى زائد تأييد او چاپ اين گنج گهر و درج درر باين روش دلپذير بپايان رسيد اشاره بمطلبى را در اينجا لازم مىدانم و آن اينست كه شارح (ره) در اين شرح در چند مورد مطالبى را بآثار ديگر خود محول داشته و بقيد خصوصيت مراجعه به آنها را لازم دانسته است چنانكه در شرح حديث ٣٥٩٧ گفته است (ج ٢، ص ٥٧٣، س ٣- ٦): «بلكه بگذاريد آنها را بر اصل خود كه اباحت است چنانكه مشهور است ميانه علماء، يا حرمت است بنا بر مذهب بعضى اصوليين، يا اين كه شما نيز خاموش باشيد از اثبات حكمى از براى آنها و توقف كنيد در آن چنانكه قول بعضى از اصوليين است و قول مشهور اقوى است بحسب دلائل عقليه و شرعيه چنانكه اين فقير در حواشى شرح مختصر اصول تحقيق آن نموده».
و نيز در همان مجلد در شرح حديث ٣٦٠٤ ضمن بحث از نيت گفته است (ص ٥٧٨ و ٥٧٩): «و آنچه بعضى از علما گفتهاند كه: عبادت بقصد طمع در بهشت يا خلاصى از جهنم صحيح نيست، قوليست، ضعيف چنانكه اين فقير در رساله كه در تحقيق نيت نوشته بيان آن نموده و در اينجا نيز قدرى كافى از شواهد بر آن مذكور خواهد شد» (آن گاه بتفصيل بتحقيق مطلب پرداخته است) و نيز در مجلد پنجم ضمن شرح حديث ٧٥٦٣ بعد از بحث تا حدى كافى در موضوع حسن و قبح كه آيا عقليست يا شرعى گفته (ص ١٠٥، سطر ١١ و ١٢): «و فقير در حواشى شرح مختصر تحقيق اين مسئله بر وجهى كه بايد نموده و اينجا گنجايش زياده بر اين ندارد».
و نيز ضمن شرح حديث ١٠٠٠٩ گفته (مجلد ششم، صفحه ١٩٠، سطر ١٠):
«يا اين كه بحسب اصل خلقت نفوس ايشان يعنى ابرار ابا و امتناع كند از آنها يعنى