شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٤٤٠ - ١٠٩٢٥ ينبغي للمؤمن أن يلزم الطاعة، و يلتحف الورع و القناعة
فرموده است آن حضرت ٧:
١٠٩٢٢ ينبغي للعاقل أن لا يخلو فى كل حالة عن طاعة ربه و مجاهدة نفسه.
سزاوار ميباشد از براى عاقل اين كه خالى نشود در هر حالى از فرمانبردارى پروردگار خود و جهاد كردن با نفس خود.
١٠٩٢٣ ينبغي للعاقل أن يعمل للمعاد، و يستكثر من الزاد، قبل زهوق نفسه، و حلول رمسه.
سزاوار ميباشد از براى عاقل اين كه عمل كند از براى روز بازگشت، و رغبت كند در بسيار از توشه پيش از بيرون رفتن نفس خود، و فرود آمدن در قبر خود.
١٠٩٢٤ ينبغي للمؤمن أن يستحيى اذا اتصلت له فكرة فى غير طاعة.
سزاوار ميباشد از براى مؤمن اين كه شرم كند هر گاه پيوسته شود از براى او تفكرى در غير طاعتى، يعنى بپيوندد باو يا اين كه تفكر پيوسته كه امتدادى داشته باشد حاصل شود از براى او، و دويم بحرف لام أنسب است يعنى «له» و بنا بر اول «به» با باء أظهر بود.
١٠٩٢٥ ينبغي للمؤمن أن يلزم الطاعة، و يلتحف الورع و القناعة.
سزاوار ميباشد از براى مؤمن اين كه لازم گردد طاعت را و جدا نشود از آن، و بپوشد جامه پرهيزگارى و قناعت را.