نيست چيزى افزونتر از خالص كردن عملى در راستى نيت يعنى از اخلاص عملى كه در راستى نيت كرده مى‌شود يعنى نيت در آن راست و درست باشد از براى خدا و اين بمنزله بيان اخلاص عمل است.

[١] - شارح( ره) آخر اين كلمه را هم بفتح و هم بضم ضبط كرده و بر روى آن نيز كلمه« معا» نوشته يعنى قرائت آن بهر دو وجه جايز است و ما نيز در سابق وجه جواز هر دو وجه را نوشتيم و گفتيم كه اين تجويز مبتنى بر قاعده مسلمه نحويه است كه در صفت مفرد اسم لاء نافية للجنس فتح و نصب و رفع جايز است چنانكه ابن مالك گفته:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)

[٢] - شارح( ره) آخر اين كلمه را هم بفتح و هم بضم ضبط كرده و بر روى آن نيز كلمه« معا» نوشته يعنى قرائت آن بهر دو وجه جايز است و ما نيز در سابق وجه جواز هر دو وجه را نوشتيم و گفتيم كه اين تجويز مبتنى بر قاعده مسلمه نحويه است كه در صفت مفرد اسم لاء نافية للجنس فتح و نصب و رفع جايز است چنانكه ابن مالك گفته:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)

[٣] - شارح( ره) آخر اين كلمه را هم بفتح و هم بضم ضبط كرده و بر روى آن نيز كلمه« معا» نوشته يعنى قرائت آن بهر دو وجه جايز است و ما نيز در سابق وجه جواز هر دو وجه را نوشتيم و گفتيم كه اين تجويز مبتنى بر قاعده مسلمه نحويه است كه در صفت مفرد اسم لاء نافية للجنس فتح و نصب و رفع جايز است چنانكه ابن مالك گفته:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)

[٤] - شارح( ره) آخر اين كلمه را هم بفتح و هم بضم ضبط كرده و بر روى آن نيز كلمه« معا» نوشته يعنى قرائت آن بهر دو وجه جايز است و ما نيز در سابق وجه جواز هر دو وجه را نوشتيم و گفتيم كه اين تجويز مبتنى بر قاعده مسلمه نحويه است كه در صفت مفرد اسم لاء نافية للجنس فتح و نصب و رفع جايز است چنانكه ابن مالك گفته:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)

[٥] - شارح( ره) آخر اين كلمه را هم بفتح و هم بضم ضبط كرده و بر روى آن نيز كلمه« معا» نوشته يعنى قرائت آن بهر دو وجه جايز است و ما نيز در سابق وجه جواز هر دو وجه را نوشتيم و گفتيم كه اين تجويز مبتنى بر قاعده مسلمه نحويه است كه در صفت مفرد اسم لاء نافية للجنس فتح و نصب و رفع جايز است چنانكه ابن مالك گفته:

سألتُ حبيبى الوصلَ منه دُعابَةً		و أعْلَمُ أنَّ الوصل ليس يكونُ‌
فمَاسَ دلالًا و ابتهاجاً و قال لى‌		برفقٍ مجيباً( ما سألتَ يَهُونُ)