شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٧٦ - ١٠٦٠٨ لا تحاط النعم الا بالشكر
معنى باشد و بيان اين كه دوستى كردن با لئيمان علامت لئيمى است، و ممكن است كه «اللئام» بضم خوانده شود و «أمثالهم» بفتح و ترجمه اين باشد كه: احسان نمىكنند لئيمان مگر با امثال ايشان، و مراد خبر باشد تا اين كه غير لئيم توقع احسان از لئيم نداشته باشد.
١٠٦٠٤ لا يصحب الأبرار الا نظراؤهم.
مصاحبت نمىكند نيكوكاران را مگر نظاير ايشان، و مراد إخبار از اين معنى است، و ممكن است «الابرار» بضم خوانده شود، و «نظراءهم» بفتح و ترجمه اين باشد كه: مصاحبت نمىكنند نيكوكاران مگر نظاير خود را، يعنى بايد كه چنين كنند و بنا بر اين ممكن است «لا يصحب» بكسر باء خوانده شود كه نهى صريح باشد نهايت مؤلف چنين نخوانده و اگر نه بايست كه در فصل سابق نقل كند.
١٠٦٠٥ لا تنال الصحة الا بالحمية.
رسيده نمىشود صحت مگر بپرهيز.
١٠٦٠٦ لا يفسد التقوى الا غلبة الشهوة.
فاسد نمىگردد پرهيزگارى را مگر غلبه شهوت، زيرا كه ظاهرست كه سببى از براى فساد آن نيست مگر شهوت يا غضب و در حقيقت غضب نيز كه فاسد ميكند باعتبار شهوت انتقام و خواهش آنست كه بعد از آن ميباشد پس در آنجا نيز سبب شهوت باشد.
١٠٦٠٧ لا تدفع المكاره الا بالصبر.
دفع كرده نمىشود مكروهها مگر بصبر.
١٠٦٠٨ لا تحاط النعم الا بالشكر.