شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٤١ - ١٠٤٢٨ لا تخيب المحتاج و إن ألحف
مباشيد روندگان در زمين بسخن چينى و فساد و شر[١]، و نه فاش كنندگان سر[٢].
١٠٤٢٥ لا تسألوا الا الله سبحانه، فانه إن أعطاكم أكرمكم، و إن منعكم خار لكم.
سؤال مكنيد مگر از خداى سبحانه، پس بدرستى كه او اگر عطا كند شما را گرامى گرداند شما را، و اگر منع كند شما را بگرداند در آن خير شما را.
١٠٤٢٦ لا تقل ما لا تعلم فتتهم باخبارك بما تعلم.
مگو آنچه را نمىدانى پس تهمت زده شوى در خبر دادن تو به آن چه مىدانى يعنى اگر بگويى چيزى را كه علم بآن نداشته باشى گاه هست كه دروغ بر مىآيد و سبب اين مىشود كه مردم اعتماد بر خبر تو نكنند و تهمت زده شوى در خبرى كه بدهى از آنچه علم داشته باشى بآن باين كه آن نيز دروغست.
١٠٤٢٧ لا تحرم المضطر و إن أسرف.
محروم مگردان بيچاره را و هر چند اسراف كند يعنى زياده از اندازه خود خرج كند هر گاه چيزى داشته باشد و اضطرار و بيچارگى آن از آن ناشى شود.
١٠٤٢٨ لا تخيب المحتاج و إن ألحف.
[١] - در أقرب الموارد گفته:« المذياع الذى لا يكتم السرج مذاييع، يقال:
هو للاسرار مذياع و للاسباب مضياع» و در منتهى الارب گفته:« مذياع بالكسر آنكه راز نتواند نگاهداشت».
[٢] - ترجمه« مسياح» است، در أقرب الموارد گفته:« المسياح من يسيح بالنميمة و الشر فى الارض ج مساييح» و در منتهى الارب گفته:« مسياح بالكسر رونده در زمين بسخن چينى و فتنه».