شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٣٣٥ - ١٠٤٠٩ لا تحقرن صغائر الآثام، فانها الموبقات، و من أحاطت به محقراته أهلكته
١٠٤٠٩ لا تحقرن صغائر الآثام، فانها الموبقات، و من أحاطت به محقراته أهلكته.
كوچك مشمار زينهار كوچكهاى گناهان را، پس بدرستى كه آنهاست هلاك كنندهها، و هر كه فرو گيرد باو كوچك شمردههاى او هلاك كنند او را.
مشهور ميانه علما رضوان الله تعالى عليهم اينست كه گناهان پاره كبيره است و پاره صغيره، و آنچه كبيره است كردن يكى از آنها منافى عدالت است هر چند اصرار نكند، و آنچه صغيره است منافى عدالت نيست مگر اين كه اصرار كند كه باصرار هر گناهى كبيره است و منافى عدالت است، و اصرار يا فعليست و آن اينست كه مواظبت كند بر كردن يك نوع آنها يا بر كردن مطلق آنها هر چند هر نوعى را بيش از يك بار نكند، و يا حكميست و آن اينست كه گناهى را از آنها بكند و عزم بر كردن آن يا كردن گناه ديگر باز داشته باشد هر چند هنوز نكرده باشد، و مشهور اينست كه «كبيره» آنست كه بر خصوص آن وعده آتش شده باشد در قرآن يا سنت، مثل قتل ناحق و ربا و زنا و بسيارى از گناهان ديگر، و «صغيره» آنكه حرام باشد اما بخصوص وعده آتش بر آن نشده باشد، و بعضى از علما گفتهاند كه: همه گناهان كبيره است نهايت بعضى از آنها بزرگتر از بعضى است مانند بوسيدن حرام كه صغيره است نسبت بزنا، و كبيره است نسبت بنگاه حرام، و بر هر تقدير در تفاوت ميانه گناهان در كوچكى و بزرگى خلافى و شكى نيست و مراد از اين فقره مباركه اينست كه گناهان صغيره را هم بهر وجه كه باشد سهل و كوچك نبايد شمرد كه همين كه كسى سهل شمارد آنها را جرأت كند بر آنها و يك بار خبردار شود كه اصرار كرده بر آنها و كبيره شدهاند و هلاك كنند او را، و «بدرستى كه آنهاست هلاك كننده» دور نيست كه اشاره باشد باين كه غالب اينست كه هلاك كننده مؤمن اينهاست باعتبار اين كه مساهله ميكند در آنها و اصرار ميكند بخلاف كبيره كه مؤمن كم مرتكب آن مىشود، و الله تعالى بعلم.