شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ٢٦٠ - ١٠١٥٢ لا يلم لائم الا نفسه
از آن جمله است قول آن حضرت ٧:
١٠١٥٠ لا يحمد حامد الا ربه.
ستايش نكند ستايش كننده مگر پروردگار خود را، يعنى ديگرى غير پروردگار سزاوار ستايش نيست پس بايد كه كسى ستايش ديگرى غير او نكند.
١٠١٥١ لا يخف خائف الا ذنبه.
نترسد ترسنده مگر از گناه خود، يعنى چيزى ديگر غير گناه خود چيزى نيست كه قابل اين باشد كه كسى از آن ترسد، پس بايد كه نترسد هيچ ترسنده مگر از گناه خود.
١٠١٥٢ لا يلم لائم الا نفسه.
ملامت نكند ملامت كننده مگر نفس خود را، يعنى هر بدى كه پيش كسى آيد از جانب نفس او باشد پس بايد كه او در هيچ بدى كه باو رسد ملامت نكند مگر نفس خود را كه منشأ آن شده و اين باعتبار اينست كه در حقيقت بد بدى اخرويست يا بدى دنيوى كه آدمى مستحق آن شده باشد، و ظاهرست كه منشأ اين بديها بغير از نفس خود نمىتواند شد، و اما بديى كه كسى بكسى بعنوان ظلم و ستم بكند پس آن در حقيقت نسبت با اين بدى نيست بلكه نيكيست، زيرا كه حق تعالى بعوض آن چندان اجر و ثواب باو بدهد كه او كمال رضا و خشنودى بآن بهم رساند، و ممكن است كه مراد اين باشد كه هر كس چندان ملامت نفس خود