شرح محقق بارع جمال الدين محمد خوانسارى بر غُرر الحكَم و دُرَر الكَلم - آقا جمال خوانسارى - الصفحة ١٩٠ - ١٠٠٠٩ نفوس الأبرار تأبى أفعال الفجار
ايشان با ايشان در آخرت، يا دنيا و آخرت هر دو، و اين كه رفيق گرداند ما را در آخرت با پيغمبران و نيكوكاران.
١٠٠٠٨ نفوس الأبرار نافرة من نفوس الأشرار.
نفسهاى نيكوكاران نفرت كننده و گريزندهاند از نفسهاى بد كاران، يعنى نيكوكاران بالطبع نفرت كنند و بگريزند از مصاحبت و آميزش با بدكاران.
١٠٠٠٩ نفوس الأبرار تأبى أفعال الفجار.
نفسهاى نيكوكاران هميشه ابا كنند از كارهاى فاسقان يعنى بالطبع ابا و امتناع كنند از آنها و خود را نيالايند به آنها يعنى بعد از اين كه كسى نيكوكار شد و عادت كرد بآن، نفس او ابا و امتناع كند از كارهاى فاسقان و بالطبع متنفر گردد از آنها، يا اين كه بحسب اصل خلقت نفوس ايشان ابا و امتناع كنند از آنها و ناخوش دارند آنها را، بنا بر اختلاف نفوس بحسب خلقت چنانكه از احاديث طينت مستفاد مىشود، و فقير و توجيه تصحيح اين معنى را نموده در رساله[١] كه در آن باب نوشته است پس هر كه خواهد رجوع بآن نمايد.
[١] - از اين كلام صريحا بر مىآيد كه شارح( ره) رساله در توجيه و تصحيح احاديث طينت داشته است ليكن نگارنده تا كنون بزيارت آن نائل نگرديده است، رزقه الله زيارتها.