٧٥٦/ ٣ و اما بازار بهشت‌[١]؛ مشتمل بر صورت‌هاى زيباى انسانى است كه اهل بهشت به هر كدام از آنها كه بخواهند در مى‌آيند؛ از بعضى (بازار بهشت) جدول و راههاى باريك عالم مثال مطلق است كه خود كانون مظاهر و منبع آنها است، و آن محل جريان مدد و فيضى است كه از عالم مثال به مظاهر ارواح اهل بهشت مى‌رسد و (آن محل جريان مدد) محل پيدايش خوردن و آشاميدن و پوشيدن اهل بهشت؛ و نيز آن‌چه كه بدان در زمينه مراتب اعمال و اعتقادات و اخلاق و صفات و درجات اعتدالات‌شان تنعّم و بهره‌مندى پيدا مى‌كنند مى‌باشد.

٧٥٧/ ٣ و اما خلعت‌ها و تحفه‌هايى كه فرشتگان از جانب حق تعالى براى عموم اهل بهشت مى‌آورند- حال حمل كردن‌شان مر آنان را به كثيب (بلندى) رؤيت براى زيادى (اعطاى) حق و مجالست با او- عبارت از مظاهر احكام اسماء و صفاتى است كه زائران در واقع بدان تكيه دارند و آنها داراى درجه ربوبيت بر آنان‌اند- اگرچه اين را نمى‌دانند- و هنگامى كه سلطنت اسماء و صفاتى كه مقابل احكام اين اسماء- كه اقتضاى اجتماع دارند- قرار دارند ظاهر گردد؛ احكام اينها پايان پذيرفته و احكام حاكم به امتياز ظهور پيدا مى‌كند، در نتيجه بعد و دورى و حجاب پديد مى‌آيد، در اين هنگام خداوند متعال- در پايان مجلس زيارت- به فرشتگان امر مى‌كند كه اينان را به كاخ‌هايشان باز گردانيد.

٧٥٨/ ٣ و اما تفاوت مراتب آنان در حال مجالست با حق؛ به حسب تفاوت مراتب‌شان در ذات حق؛ و به حسب درستى عقايدشان درباره خداوند و مشاهدات درست‌شان و از خود گذشتگى‌شان در (دنيا) در قبال حق تعالى به غير او مى‌باشد، و بر اين منوال زمان مجالست دراز و كوتاه است و شرف‌[٢] و برترى در آن‌چه كه بدان مخاطبه مى‌كنند تفاوت دارد.

٧٥٩/ ٣ و اما حال كاملان- كه خداوند ما را از ايشان بهره‌مندى عنايت كند- برعكس آن‌چه كه گفته شد مى‌باشد، زيرا آنان از مراتب اسماء و صفات و تجلياتى كه بدان‌ها اختصاص داشتند گذشته و به پهنه تجلى ذاتى رسيده‌اند[٣]، حال آنان همان است كه‌

[١] - در خبر آمده كه در بهشت بازارى است كه جز صورت‌هايى از مردان و زنان خريد و فروش نمى‌شود، و چون كسى صورتى را خريد بدان درمى‌آيد.

[٢] - يعنى درخواست‌شان از حق تعالى حضورش در نزد آنان به حسب استعدادات‌شان است.

[٣] - يعنى كاملان كه به مقام اطلاق رسيده‌اند مقيد به اسماء و صفات و خصوصيات آنها نيستند.